Кашид ин дили гиребонам ба сӯии кӯии он ёрам
کشید این دل گریبانم به سوی کوی آن یارم
Дар он кӯе ки мехӯрдам гарав шуд кафшу дасторам
در آن کویی که می خوردم گرو شد کفش و دستارم
зи ақли худ чу рафтам ман сар зулфаш гирифтам ман
ز عقل خود چو رفتم من سر زلفش گرفتم من
Кунун дар ҳалқаи зулфаши гирифторами гирифторам
کنون در حلقه زلفش گرفتارم گرفتارم
Чу ҳар дам мефузун бошад бибин ҳолам ки чун бошад
چو هر دم می فزون باشد ببین حالم که چون باشد
Чунон майҳои садсолаи чунин ақлӣ ки ман дорам
چنان میهای صدساله چنین عقلی که من دارم
Бигӯед дар чунон мастӣ ниҳон кун сари зи ман рстӣ
بگوید در چنان مستی نهان کن سر ز من رستی
Мусулмонон дар он ҳолат чаҳ пинҳон монад асрорам
مسلمانان در آن حالت چه پنهان ماند اسرارم
Маро мегуяд он дилбар ки аз ошиқи фанои хуштар
مرا می گوید آن دلبر که از عاشق فنا خوشتر
Нигоро чанд башитобӣ на охири андари ин корам
نگارا چند بشتابی نه آخر اندر این کارم
Чу абри навбаҳории ман чаҳ хуши гирёну хандонам
چو ابر نوبهاری من چه خوش گریان و خندانم
Аз он майҳои кории ман чаҳ хуш бе ҳуши ҳушёрам
از آن میهای کاری من چه خوش بیهوش هشیارم
Чу анқои кӯҳи қофиро ту парони бинӣ аз ишқаш
چو عنقا کوه قافی را تو پران بینی از عشقش
Агар он ки хабар ёбад зи лаъли ёри айёрам
اگر آن که خبر یابد ز لعل یار عیارم
Манам чу осмони дўтўи зи ишқи шамси табризӣ
منم چو آسمان دوتو ز عشق شمس تبریزی
Бизан ту захмаи оҳиста ки то брнсклди торам
بزن تو زخمه آهسته که تا برنسکلد تارم