зи фарзини банди он рухи ман чаҳ шҳмотм чаҳ шҳмотм

ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم

Макун эй шаҳ мукофотам макун эй шаҳи мукофотам

مکن ای شه مکافاتم مکن ای شه مکافاتم

Дилами пари гашт аз Меҳрӣ ки бар чашмат аз ӯ Меҳрӣ

دلم پر گشت از مهری که بر چشمت از او مهری

Агар дар пеши миҳробам вагар кунҷи хроботм

اگر در پیش محرابم وگر کنج خراباتم

Ба лухти ин дили пораи магар раҳмат шуд овора

به بخت این دل پاره مگر رحمت شد آواره

Марои фарёди раси охир ки дар дарёии офотам

مرا فریاد رس آخر که در دریای آفاتم

Чу шоҳи хуш хиром омад ҷуз ӯ бар ман ҳаром омад

چو شاه خوش خرام آمد جز او بر من حرام آمد

Чаҳ бе баргами зи ҳиҷронаш агар дар боғу ҷнотм

چه بی‌برگم ز هجرانش اگر در باغ و جناتم

Марои рухсор ӯ бояд чаҳ суд аз моҳу парвинам

مرا رخسار او باید چه سود از ماه و پروینم

Чу шоми зулф ӯ хоҳам чаҳ суд аз шому шомотм

چو شام زلف او خواهم چه سود از شام و شاماتم

Чу аз дасташ хӯрам бодаи манам озоду озода

چو از دستش خورم باده منم آزاد و آزاده

Чу пеш ӯ замини бӯсам ба болои самовотам

چو پیش او زمین بوسم به بالای سماواتم

Саодатҳо ки ман дорам зи шамси аддӣни табризӣ

سعادت‌ها که من دارم ز شمس الدین تبریزی

Саодатҳо суҷуди орад ба пеши ин съодотм

سعادت‌ها سجود آرد به پیش این سعاداتم