Дило муштоқи дидорами ғарибу ошиқу мастам

دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم

Кунун азм лақо дорам ман инак рахт барбастам

کنون عزم لقا دارم من اینک رخت بربستم

Тӯии қиблаи ҳамаи олами зи қиблаи рӯи нгрдонм

توی قبله همه عالم ز قبله رو نگردانم

Бад-ӣни қиблаи намози орм ба ҳар водӣ ки ман ҳастам

بدین قبله نماز آرم به هر وادی که من هستم

Марои ҷонӣ дар ин қолаби вонгаҳи ҷузи туам мазҳаб

مرا جانی در این قالب وانگه جز توم مذهب

Ки ман аз нестии ҷоно ба ишқи ту буруни ҷустам

که من از نیستی جانا به عشق تو برون جستم

Агар ҷузи ту сиррӣ дорам сазовор сар дорам

اگر جز تو سری دارم سزاوار سر دارم

Вагар ҷузи доманати гирами бурӣдаи боди ин дастам

وگر جز دامنت گیرم بریده باد این دستم

Ба ҳар ҷо ки рӯм бе ту яке ҳарфем бе маънӣ

به هر جا که روم بی تو یکی حرفیم بی‌معنی

Чу ҳаии ду чашм бикшодам чу шин дар ишқ бинишастам

چو هی دو چشم بگشادم چو شین در عشق بنشستم

Чу ман ҳайам чу ман шинам чаро гум кардаам ҳаш ро

چو من هی ام چو من شینم چرا گم کرده‌ام هش را

Ки ҳаш таркиб мехоҳад ман аз таркиби бигусастам

که هش ترکیب می خواهد من از ترکیب بگسستم

Ҷаҳонии гмраҳу муртади зи васвоси ҳавои худ

جهانی گمره و مرتد ز وسواس هوای خود

Ба иқболи чунин ишқии зи шари хештани рустам

به اقبال چنین عشقی ز شر خویشتن رستم

Ба срболои ишқи ин дил аз он омад ки софӣ шуд

به سربالای عشق این دل از آن آمد که صافی شد

Ки аз дардии обу гули ман бедил дар ин пастам

که از دردی آب و گل من بی‌دل در این پستم

Зиҳии лутфи хаёл ӯ ки чун дар поши афтодам

زهی لطف خیال او که چون در پاش افتادم

Қадамҳои хаёлашро ба осеби ду лаби хстм

قدم‌های خیالش را به آسیب دو لب خستم

Бишустам даст аз гуфтан таҳорат кардам аз мантиқ

بشستم دست از گفتن طهارت کردم از منطق

Ҳаводис чун паёпай шуд вузӯӣ тавба бишикастам

حوادث چون پیاپی شد وضوی توبه بشکستم

Хониш
ғзл шморҳ 1418 — нознӣн бозӣон