Дӯши ман пайғом кардам сӯии ту астораҳ ро

دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را

Гуфтамаш хизмати расон аз ман ту он маи пора ро

گفتمش خدمت رسان از من تو آن مه‌پاره را

Саҷда кардам гуфтам ин саҷда бидон хуршед бар

سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر

Ков ба тобиш зар кунад мари сангҳои хора ро

کاو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را

Сина ӣ худ боз кардам захмҳо бнмўдмш

سینه‌ی خود باز کردم زخم‌ها بنمودمش

Гуфтамаш аз ман хабари даҳ дилбари хӯни хора ро

گفتمش از من خبر ده دلبرِ خون‌خواره را

Сӯ ба сӯи гаштам ки то Тифли дилам хомаш шавад

سو به سو گشتم که تا طفلِ دلم خامش شود

Тифли хспд чун биҷунбанд касе гаҳвора ро

طفل خسپد چون بجنباند کسی گهواره را

Тифли дилро шери даҳ моро з гардиш вораҳон

طفلِ دل را شیر ده ما را ز گردش وارهان

эй ту чора карда ҳар дами сад чу ман бечора ро

ای تو چاره کرده هر دم صد چو من بیچاره را

Шаҳр васлат бӯдааст охири зи аввали ҷои дил

شهرِ وصلت بوده است آخر ز اول جای دل

Чанд дорӣ дар ғарибии ин дили овораро ?

چند داری در غریبی این دلِ آواره را ؟

Ман хамаш кардам валикин аз паии дафъи хумор

من خمش کردم ولیکن از پی دفعِ خمار

Соқии ушшоқи гардони наргиси хумора ро

ساقیِ عشّاق گردان نرگس خماره را