Маро чун кам фиристӣ ғами ҳазину танг дил бошам

مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم

Чу ғам бар ман Фрўризии зи лутфи ғам хаҷал бошам

چو غم بر من فروریزی ز لطف غم خجل باشم

Ғамони ту маро нагузошт то ғамгин шавам як дам

غمان تو مرا نگذاشت تا غمگین شوم یک دم

Ҳавои ту маро нагузошт то ман об ва гул бошам

هوای تو مرا نگذاشت تا من آب و گل باشم

Ҳамаи аҷзои оламро ғами ту зинда ме дорад

همه اجزای عالم را غم تو زنده می دارد

Манам каз ту ғамӣ хоҳам ки дар вай мустақил бошам

منم کز تو غمی خواهم که در وی مستقل باشم

Аҷаби дардии барангезӣ ки дардамро даво гардад

عجب دردی برانگیزی که دردم را دوا گردد

Аҷаби гардии барангезӣ ки аз вай мктҳл бошам

عجب گردی برانگیزی که از وی مکتحل باشم

Фидойиро кафилии кӯ ки арзади ҷони фидо кардан

فدایی را کفیلی کو که ارزد جان فدا کردن

Ксоииро ксоиии кӯ ки онро муштамил бошам

کسایی را کسایی کو که آن را مشتمل باشم

Марои ранҷ ту нагузорад ки ранҷурӣ ба ман ояд

مرا رنج تو نگذارد که رنجوری به من آید

Марои ганҷ ту нагузорад ки дарвеш ва мқл бошам

مرا گنج تو نگذارد که درویش و مقل باشم

Сабоҳи ту маро нагузошт то шамъӣ барафрӯзам

صباح تو مرا نگذاشت تا شمعی برافروزم

Аёни ту маро нагузошт то ман мустадал бошам

عیان تو مرا نگذاشت تا من مستدل باشم

Хаёлии кон ба пеш ояд хаёлатро бапушанд

خیالی کان به پیش آید خیالت را بپوشاند

Агар хунаш бирезам ман зи хӯн ӯ бҳл бошам

اگر خونش بریزم من ز خون او بحل باشم

Бсўзонми зи ишқи ту хаёл ҳар ду олам ро

بسوزانم ز عشق تو خیال هر دو عالم را

Бисӯзанд ин ду парвона чу ман шамъ чгл бошам

بسوزند این دو پروانه چو من شمع چگل باشم

Хамаш кун нақл камтар кун зи ҳоли худ ба қоли худ

خمش کن نقل کمتر کن ز حال خود به قال خود

Чунон нақулӣ ки ман дорам чаро ман мунтақил бошам

چنان نقلی که من دارم چرا من منتقل باشم