Ман онам каз хаёлоташи трошндаҳ всн бошам

من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن باشم

Чу ҳангом висол омад батонро бут шикан бошам

چو هنگام وصال آمد بتان را بت شکن باشم

Маро чун ӯ вале бошад чаҳ сухра буъалӣ бошам

مرا چون او ولی باشد چه سخره بوعلی باشم

Чу ҳасан хеш бинмоед чаҳ банд бўолҳсн бошам

چو حسن خویش بنماید چه بند بوالحسن باشم

Ду сӯрати пеш май оради гуҳӣ шамъасту гуҳи шоҳид

دو صورت پیش می آرد گهی شمع است و گه شاهد

Дувумро ман чу ойӣнаи нахустинро лаган бошам

دوم را من چو آیینه نخستین را لگن باشم

Маро вомӣаст дар гардан ки бисипорам ба ишқаши ҷон

مرا وامی است در گردن که بسپارم به عشقش جان

Вале нгзормш то аз тақозо мумтаҳан бошам

ولی نگزارمش تا از تقاضا ممتحن باشم

Чу зиндонам буд чоҳӣ ки дар қаъраш буд Юсуф

چو زندانم بود چاهی که در قعرش بود یوسف

Хунаки ҷони ман он рӯзӣ ки дар зиндон шудан бошам

خنک جان من آن روزی که در زندان شدن باشم

Чу даст ӯ расан бошад ки даст чоҳён гирад

چو دست او رسن باشد که دست چاهیان گیرد

Чаҳ дсткҳо занами он дам ки побаст расан бошам

چه دستک‌ها زنم آن دم که پابست رسن باشم

Маро гуяд чаҳ май нолии зи ишқӣ то ки роҳат зад

مرا گوید چه می نالی ز عشقی تا که راهت زد

Хунаки он корвони каши ман дар ин раҳи роҳ зан бошам

خنک آن کاروان کش من در این ره راه زن باشم

Чу чангам лек агар хоҳӣ ки донеи вақти сози ман

چو چنگم لیک اگر خواهی که دانی وقت ساز من

Ғанимати дори он дамро ки дар тани тан тнн бошам

غنیمت دار آن دم را که در تن تن تنن باشم

Чу ёри зуфунун ман занад пардаи ҷунуни ман

چو یار ذوفنون من زند پرده جنون من

Худо донад дигар каси не ки он дам дар чаҳ фан бошам

خدا داند دگر کس نی که آن دم در چه فن باشم

зи кӯби ғам чаҳ ғам дорам ки бо ӯ пой май кӯбам

ز کوب غم چه غم دارم که با او پای می کوبم

Чаҳ талхӣ оядам чун ман бар ширин зқн бошам

چه تلخی آیدم چون من بر شیرین ذقن باشم

Чу беш аз сад ҷаҳон дорам чаро дар як ҷаҳон бошам

چو بیش از صد جهان دارم چرا در یک جهان باشم

Чу пухта шуд кабоби ман чаро дар бобизан бошам

چو پخته شد کباب من چرا در بابزن باشم

Кабутарбози ишқашро кабӯтар буд ҷони ман

کبوترباز عشقش را کبوتر بود جان من

Чу бурҷи хешро дидам чаро андар бадан бошам

چو برج خویش را دیدم چرا اندر بدن باشم

Гуҳӣ бо хеш дар ҷангами гуҳӣ бехешаму днгм

گهی با خویش در جنگم گهی بی‌خویشم و دنگم

Чу омад ёри гулрангам чаро бо ин се фан бошам

چو آمد یار گلرنگم چرا با این سه فن باشم

Чу дар гармобаи ишқаш ҳиҷобӣ нест ҷонҳо ро

چو در گرمابه عشقش حجابی نیست جان‌ها را

Ним ман нақши гармоба чаро дар ҷома кун бошам

نیم من نقش گرمابه چرا در جامه کن باشم

Хамаш кун эй дил гуё ки ман овора хоҳам шуд

خمش کن ای دل گویا که من آواره خواهم شد

Ватан оташ гирифт аз ту чигуна дар ватан бошам

وطن آتش گرفت از تو چگونه در وطن باشم

Агар ман дар ватан бошам вагар беруни з тан бошам

اگر من در وطن باشم وگر بیرون ز تن باشم

зи тоби шамси табризии Суҳайли андар Яман бошам

ز تاب شمس تبریزی سهیل اندر یمن باشم

Хониш
ғзл шморҳ 1433 — ъндлӣб