Чу омад рӯй ма рӯем ки бошам ман ки ман бошам

چو آمد روی مه رویم که باشم من که من باشم

Чу ҳар хорӣ аз ӯ гул шуд чаро ман ёсуман бошам

چو هر خاری از او گل شد چرا من یاسمن باشم

Чу ҳар сангӣ асал гардад чаро мумӣ кунад мумӣ

چو هر سنگی عسل گردد چرا مومی کند مومی

Ҳамаи аҷсом чун ҷон шуд чаро астизаҳ тан бошам

همه اجسام چون جان شد چرا استیزه تن باشم

Яқин ҳар чашм ҷӯ гардад чу он об равон омад

یقین هر چشم جو گردد چو آن آب روان آمد

Чу дар ҷилваи сети ҳасан ӯ чаҳ банд бўолҳсн бошам

چو در جلوه‌ست حسن او چه بند بوالحسن باشم

Агар чаҳ дар лаган будам мисоли шамъ то акнӯн

اگر چه در لگن بودم مثال شمع تا اکنون

Чу шамъами ҷумлаи гашти оташ чаро андар лаган бошам

چو شمعم جمله گشت آتش چرا اندر لگن باشم

Чу аз наҳси Зуҳали рустам чаҳ зер осмон бошам

چو از نحس زحل رستم چه زیر آسمان باشم

Чу меҳнати ҷумлаи давлати гашт аз чаҳ мумтаҳан бошам

چو محنت جمله دولت گشت از چه ممتحن باشم

Ҳасад бар ман ҳасад дорад маро бар кӣ ҳасад бошад

حسد بر من حسد دارد مرا بر کی حسد باشد

зи ҷӯии хамр чун мастам чаро ташна лбн бошам

ز جوی خمر چون مستم چرا تشنه لبن باشم

Хониш
ғзл шморҳ 1434 — ъндлӣб