эй висолати як замон бӯда фироқати сол ҳо

ای وصالت یک زمان بوده فراقت سال‌ها

эй ба зӯдӣ бор карда бар шутури аҳмол ҳо

ای به زودی بار کرده بر شتر احمال‌ها

Шаб шуду дрчини зи ҳиҷрони рух чун офтоб

شب شد و درچین ز هجران رخ چون آفتاب

ДрФтодаҳ дар шаби торики баси зилзол ҳо

درفتاده در شب تاریک بس زلزال‌ها

Чун ҳаме рафтӣ ба сиктаи ҳайратӣ ҳайрон бидам

چون همی‌رفتی به سکته‌حیرتی حیران بدم

Чашми боз ва ман хамӯш ва мешуд он иқбол ҳо

چشم باز و من خموش و می‌شد آن اقبال‌ها

Вар на сиктаи бахт будӣ мари марои худ он замон

ور نه سکته بخت بودی مر مرا خود آن زمان

Чеҳра хӯн олуд кардӣ брдридии шол ҳо

چهره خون‌آلود کردی بردریدی شال‌ها

Бар сари раҳи ҷон ва сад ҷон дар шафоати пеши ту

بر سر ره جان و صد جان در شفاعت پیش تو

Дар замони қурбони бкрдии худ чаҳ бошад мол ҳо

در زمان قربان بکردی خود چه باشد مال‌ها

То бгштӣ дар шаби торики з оташ на?ил ҳо

تا بگشتی در شب تاریک ز آتش نال‌ها

То чу аҳволи қиёмат дида шуд аҳўол ҳо

تا چو احوال قیامت دیده شد اهوال‌ها

То бидидӣ дили азобии гӯнаи гӯна дар фироқ

تا بدیدی دل عذابی گونه‌گونه در فراق

Санг хӯн гиряд агар зон башнавад аҳвол ҳо

سنگ خون گرید اگر زان بشنود احوال‌ها

Қадҳо чун тир бӯда гашта дар ҳиҷрони камон

قدها چون تیر بوده گشته در هجران کمان

Ашк хӯн олуд гашту ҷумлаи дилҳо дол ҳо

اشک خون‌آلود گشت و جمله دل‌ها دال‌ها

Чун дурустӣу тамомии шоҳ табризӣ бидид

چون درستی و تمامی شاه تبریزی بدید

Дар саф нуқсон нишастаст аз ҳаёи мисқол ҳо

در صف نقصان نشست است از حیا مثقال‌ها

Аз барои ҷони поки нўрпоши маи вшт

از برای جان پاک نورپاش مه‌وشت

эй худованди шамси дайн то нашиканӣ омол ҳо

ای خداوند شمس دین تا نشکنی آمال‌ها

Аз мақоли гавҳарин баҳр бе поёни ту

از مقال گوهرین بحر بی‌پایان تو

Лаъл гашта сангҳо ва малик гашта ҳол ҳо

لعل گشته سنگ‌ها و ملک گشته حال‌ها

Ҳолҳои комилонеи кони варои қол ҳост

حال‌های کاملانی کان ورای قال‌هاست

Шармсор аз фару тоби он наводири қол ҳо

شرمسار از فر و تاب آن نوادر قال‌ها

Зарраҳои хоки ҳомӯн гар биёбад буи ӯ

ذره‌های خاک هامون گر بیابد بوی او

Ҳар яке анқо шавад то бргшоиди бол ҳо

هر یکی عنقا شود تا برگشاید بال‌ها

Болҳо чун бргшоид дар ду олам нанигарад

بال‌ها چون برگشاید در دو عالم ننگرد

Гирди харгоҳ ту гардад волаи иҷмол ҳо

گرد خرگاه تو گردد واله اجمال‌ها

Дидаи нуқсони моро хоки табризи сафо

دیده نقصان ما را خاک تبریز صفا

Кӯҳли бодо то биёбад зон басии икмол ҳо

کحل بادا تا بیابد زان بسی اکمال‌ها

Чунк нўроФшон кунӣ дар гоҳи бахшиши рӯҳ ро

چونک نورافشان کنی در گاه‌ِ بخشش روح را

Худ чаҳ по дорад дар он дами равнақи аъмол ҳо

خود چه پا دارد در آن دم رونق اعمال‌ها

Худ ҳамон бахшиш ки кардӣ бе хабари андари ниҳон

خود همان بخشش که کردی بی‌خبر اندر نهان

намекунад пинҳони пинҳони ҷумлаи афъол ҳо

می‌کند پنهان پنهان جمله افعال‌ها

Ногаҳони байзаи шикофади мурғи маънии брпрд

ناگهان بیضه شکافد مرغ معنی برپرد

То ҳумо аз сояи он мурғ гирад фол ҳо

تا هما از سایهٔ آن مرغ گیرد فال‌ها

Ҳам ту банавис эй ҳисоми аддӣн ва мехон мадҳ ӯ

هم تو بنویس ای حسام الدین و می‌خوان مدح او

То ба рағм ғам бибинӣ бар саодати хол ҳо

تا به رغم غم ببینی بر سعادت خال‌ها

Гарчи дастафзор карт шуд зи дастат , бок нест

گرچه دست‌افزار کارت شد ز دستت‌، باک نیست

Дасти шамс аддӣн диҳад мари потро халхол ҳо

دست شمس الدین دهد مر پات را خلخال‌ها

Хониш
ғзл шморҳ 145 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 145 — орш хӣрободӣ