Гар ту бнмӣ хспӣ биншин ту ки ман хуфтам

گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم

Ту қиссаи худ май гӯи ман қисса худ гуфтам

تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم

Бас кардам аз дастон зеро мисли мисатон

بس کردم از دستان زیرا مثل مستان

Аз хоб ба ҳар сӯе май ҷанбам ва май уфтам

از خواب به هر سویی می خنبم و می افتم

Ман ташнаи он ёрамгар хуфтау бедорам

من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم

Бо нақши хаёл ӯ ҳамроҳам ва ҳам ҷуфтам

با نقش خیال او همراهم و هم جفتم

Чун сӯрати ойӣнаи ман тобеъ он рӯем

چون صورت آیینه من تابع آن رویم

Зон рӯи сифат ӯро бинмудаму бнҳФтм

زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم

Он дам ки бихандед ӯ ман низ бхндидм

آن دم که بخندید او من نیز بخندیدم

Ваон дам ки барошуфт ӯ ман низ барошуфтам

وان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم

Боқиш бигӯ ту ҳам зеро ки з баҳр туаст

باقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توست

Дарҳои маъонӣ ки дар риштаи дами сифтам

درهای معانی که در رشته دم سفتم