Соқӣ чу шаҳи ман бад беш аз дгарон хӯрдам

ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم

Баргашти сар аз мастии тхлит ва хато кардам

برگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردم

Он соқӣ боистам чун дид ки сармастам

آن ساقی بایستم چون دید که سرمستم

Бигирифт сар дастам бӯсед рухи зардам

بگرفت سر دستم بوسید رخ زردم

Гуфтам ки ту султонии ҷонӣ ва ду сад ҷонӣ

گفتم که تو سلطانی جانی و دو صد جانی

Ту худ нмкстонии шурӣ дигар оварадам

تو خود نمکستانی شوری دگر آوردم

Аз ҷом май холис пурарбада шуд маҷлис

از جام می خالص پرعربده شد مجلس

Аз арбада кӣ тарсами ман арбадаи прўрдм

از عربده کی ترسم من عربده پروردم

Бе ӯ накунам ъушратгар ташнау махмурам

بی‌او نکنم عشرت گر تشنه و مخمورم

Ҷуфт назараш бошамгар ҷуфтам вагар фардам

جفت نظرش باشم گر جفتم وگر فردم

Ман шохи терм аммо бе боди куҷои рақсам

من شاخ ترم اما بی‌باد کجا رقصم

Ман сояи он сарвам бе сарви куҷои гирдам

من سایه آن سروم بی‌سرو کجا گردم

Нури дил абр омад он моҳ агар абрам

نور دل ابر آمد آن ماه اگر ابرم

Шоҳи ҳама мардонаст он шоҳ агар мардум

شاه همه مردان است آن شاه اگر مردم

намерафт шаҳ ширин гуфтам нафасӣ биншин

می رفت شه شیرین گفتم نفسی بنشین

эй мастӣ ҳар ҷузвам эй доруӣ ҳар дардам

ای مستی هر جزوم ای داروی هر دردم

Хуршеди ҳамл кӣ буд эй гармии ту бе ҳад

خورشید حمل که بود؟ ای گرمی تو بی‌حد

эй маҳв шуда дар ту ҳам гармам ва ҳам сардам

ای محو شده در تو هم گرمم و هم سردم

Дар коси ту афтодам каз бодаи ту шодам

در کاس تو افتادم کز باده تو شادم

Дар тоси ту афтодам чун муҳраи он нрдм

در طاس تو افتادم چون مهره آن نردم

Сокин шавам аз гуфтангар ӯам ншўронд

ساکن شوم از گفتن گر اوم نشوراند

Зеро ки савораст ӯ ман дар қадамаши гирдам

زیرا که سوار است او من در قدمش گردم