То ошиқи он ёрам бекорам ва бар корам

تا عاشق آن یارم بی‌کارم و بر کارم

Саргаштау побарҷо монандаи паргорам

سرگشته و پابرجا ماننده پرگارم

Монандаи миррӣхӣ бо моҳу фалаки хашмам

ماننده مریخی با ماه و فلک خشمم

Вази чархи каллаи заррин дар нангам ва дар орам

وز چرخ کله زرین در ننگم و در عارم

Гар хеши манӣ ёро май байн ки чаҳ бе хешам

گر خویش منی یارا می بین که چه بی‌خویشم

зи асрор чаҳ май пурсӣ чун шуҳрау изҳорам

ز اسرار چه می پرسی چون شهره و اظهارم

Ҷузи хӯни дили ошиқи он шери нёшомд

جز خون دل عاشق آن شیر نیاشامد

Ман зодаи он шерам дилҷӯему хӯни хорам

من زاده آن شیرم دلجویم و خون خوارم

Ранҷурам ва май донеи ҳам фотиҳа май хуоне

رنجورم و می دانی هم فاتحه می خوانی

эй дӯст наме бинӣ каз фотиҳаи беморам

ای دوست نمی‌بینی کز فاتحه بیمارم

Ҳаллоҷи ишорати гӯ аз халқ ба дор омад

حلاج اشارت گو از خلق به دار آمد

Вази тундии асрорам ҳаллоҷ занад дорам

وز تندی اسرارم حلاج زند دارم

Иқрор макун хоҷаи ман бо ту наме гӯям

اقرار مکن خواجه من با تو نمی‌گویم

Ман мурда намешавем ман хора наме хорам

من مرده نمی‌شویم من خاره نمی‌خارم

эй мункири махдумии шамс алҳақ табризӣ

ای منکر مخدومی شمس الحق تبریزی

зи иқрор чу ту кӯрии безораму безорам

ز اقرار چو تو کوری بیزارم و بیزارم

Хониш
ғзл шморҳ 1459 — ъндлӣб