Охир аз ҳиҷрон ба васлаши дррсидстӣ дило

آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا

Сад ҳазорон сари сари ҷони шнидстӣ дило

صد هزاران سرّ ِ سرّ ِجان شنیدستی دلا

Аз варои пардаҳо ту гаштае чун май аз ӯ

از ورای پرده‌ها تو گشته‌ای چون می از او

Парда ӣ хубони маи рӯро дридстӣ дило

پرده‌ی خوبانِ مه‌رو را دریدستی دلا

Аз қавоми қоматаш дар қомати ту каж бимонад

از قوامِ قامتش در قامتِ تو کژ بماند

Ҳамчуи чанг аз баҳри сарвтар хмидстӣ дило

همچو چنگ از بهر سروِ تَر خمیدستی دلا

зи он сӯй ҳасту адам чун хоси хоси хусравӣ !

ز آن‌سویِ هست و عدم چون خاصِ خاصِ خسروی !

Ҳамчуи адбирон чаҳ дар ҳастӣ хзидстӣ дило ?

همچو ادبیران چه در هستی خزیدستی دلا ؟

Бози ҷонии шастае бар соиди хусрав ба ноз

بازِ جانی شِسته‌ای بر ساعدِ خسرو به ناز

Пои бандат бо вайаст ар чаҳ придстӣ дило

پای‌بندت با وی است ار چه پریدستی دلا

Вар набошад пои бандат то напиндорӣ ки ту

ور نباشد پای‌بندت تا نپنداری که تو

Аз чунон ороми ҷонҳо дррмидстӣ дило

از چنان آرام ِ جان‌ها دررمیدستی دلا

Блак чун моҳӣ ба дарёи блак чун қолаб ба ҷон

بلک چون ماهی به دریا بلک چون قالب به جان

Дар ҳавои ишқи он шаҳи ормидстӣ дило

در هوای عشق آن شه آرمیدستی دلا

Чун туро ӯ шоҳ аз шоҳони олами баргузед

چون تو را او شاه از شاهان عالم برگزید

Ту зи қуръони гузиниши бргзидстӣ дило

تو ز قرآن گزینش برگزیدستی دلا

Чун лаби иқболи давлат ту гузидӣ бок нест

چون لبِ اقبالِ دولت تو گزیدی باک نیست

Гар зи захми хашми дасти худ гзидстӣ дило

گر ز زخمِ خشم دستِ خود گزیدستی دلا

Пои худ бар чарх то нанаҳй ту аз иззат аз онк

پای خود بر چرخ تا ننهی تو از عزت از آنک

Дар рикоби садри шамси аддӣни дўидстӣ дило

در رکابِ صدرِ شمس الدین دویدستی دلا

Ту зи ҷоми хоси шоҳон то нёшомии мудом

تو ز جام ِخاصِ شاهان تا نیاشامی مدام

Каз мудоми шамси табризии чшидстӣ дило

کز مدامِ شمس تبریزی چشیدستی دلا