Аз аввали имрӯз чу ошуфта ва мастем

از اول امروز چو آشفته و مستیم

Ошуфтаи бигӯем ки ошуфтаи шдстим

آشفته بگوییم که آشفته شدستیم

Он соқӣ бидамаст ки имрӯз даромад

آن ساقی بدمست که امروز درآمد

Сад узр бигуфтем ва зон масти нрстим

صد عذر بگفتیم و زان مست نرستیم

Он бода ки додӣ ту ва ин ақл ки мо рост

آن باده که دادی تو و این عقل که ما راست

Маъзӯри ҳамеи дор агар ҷом шикастем

معذور همی‌دار اگر جام شکستیم

Имрӯзи сари зулфи ту мастонаи гирифтем

امروز سر زلف تو مستانه گرفتیم

Сад бори гшодимш ва сад бор бибастем

صد بار گشادیمش و صد بار ببستیم

Риндон харобот бихӯраданд ва бирафтанд

رندان خرابات بخوردند و برفتند

Моием ки ҷовид бихӯрадем ва нишастем

ماییم که جاوید بخوردیم و نشستیم

Вақтаст ки хубони ҳама дар рақс даройанд

وقت است که خوبان همه در رقص درآیند

Ангушт занон гашта ки аз парда биҷустем

انگشت زنان گشته که از پرده بجستیم

Як лаҳзаи блонўши раҳ ишқ қадимем

یک لحظه بلانوش ره عشق قدیمیم

Як лаҳзаи балии гӯй муноҷот аластем

یک لحظه بلی گوی مناجات الستیم

Аз гуфт балӣ сабр надорем азиро

از گفت بلی صبر نداریم ازیرا

Бсрштаҳ ва бар руста сғроқ аластем

بسرشته و بر رسته سغراق الستیم

Болои ҳама боғ омаду пастии ҳамагии ганҷ

بالا همه باغ آمد و پستی همگی گنج

Мо бўолъҷбоним на боло ва на пастем

ما بوالعجبانیم نه بالا و نه پستیم

Хомӯш ки то ҳастӣ ӯ кард таҷаллӣ

خاموش که تا هستی او کرد تجلی

Ҳастем бидон сон ки ндонем ки ҳастем

هستیم بدان سان که ندانیم که هستیم

Ту дасти буна бар раги мо хоҷаи ҳкимо

تو دست بنه بر رگ ما خواجه حکیما

Каз даст шдстим бибин то з чаҳ дастем

کز دست شدستیم ببین تا ز چه دستیم

Ҳар чанд парастидани бути моя куфр аст

هر چند پرستیدن بت مایه کفر است

Мо кофар ишқемгар ин бут напарастем

ما کافر عشقیم گر این بت نپرستیم

Ҷузи қиссаи шамси ҳақ табриз магӯӣед

جز قصه شمس حق تبریز مگویید

Аз моҳ магӯӣед ки хўршидпрстим

از ماه مگویید که خورشیدپرستیم