Чун дар адам ойему сар аз ёр барорем

چون در عدم آییم و سر از یار برآریم

Аз санги сияҳи наъра иқрор барорем

از سنگ سیه نعره اقرار برآریم

Бар коргаҳи дӯст чу бар кор нишинем

بر کارگه دوست چو بر کار نشینیم

Мари ҷумлаи ҷаҳонро ҳама аз кор барорем

مر جمله جهان را همه از کار برآریم

Гулзори рухи дӯст чу бе пардаи бубинем

گلزار رخ دوست چو بی‌پرده ببینیم

Сад шуълаи зи ишқ аз гул гулзор барорем

صد شعله ز عشق از گل گلزار برآریم

Бар длдли дил чун фиканд давлати мо зин

بر دلدل دل چون فِکنَد دولت ما زین

Баси гирд ки мо аз раҳ асрор барорем

بس گَرد که ما از ره اسرار برآریم

Чун аз май шамс алҳақ табриз банушем

چون از می شمس الحق تبریز بنوشیم

Сад ҷӯши аҷаб аз хам ва хумор барорем

صد جوشِ عجب از خُم و خمّار برآریم

Хониш
ғзл шморҳ 1482 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 1482 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1482 — фотмҳ зндӣ