Имрӯзи мҳо хеши з бегона ндонем

امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم

Мастем бидон ҳад ки раҳ хона ндонем

مستیم بدان حد که ره خانه ندانیم

Дар ишқи ту аз оқилаи ақли брстим

در عشق تو از عاقله عقل برستیم

Ҷузи ҳолати шӯрида девона ндонем

جز حالت شوریده دیوانه ندانیم

Дар боғ ба ҷузи акси рух дӯст набинем

در باغ به جز عکس رخ دوست نبینیم

Вази шох ба ҷузи ҳолат мастона ндонем

وز شاخ به جز حالت مستانه ندانیم

Гуфтанд дар ин доми яке донаи ниҳодаи сет

گفتند در این دام یکی دانه نهاده‌ست

Дар дом чунонем ки мо дона ндонем

در دام چنانیم که ما دانه ندانیم

Имрӯз аз ин нукта ва афсона махонед

امروز از این نکته و افسانه مخوانید

КоФсўн напазирад дил ва афсона ндонем

کافسون نپذیرد دل و افسانه ندانیم

Чун шона дар он зулф чунон рафт дили мо

چون شانه در آن زلف چنان رفت دل ما

Каз бихўдӣ аз зулфи ту то шона ндонем

کز بیخودی از زلف تو تا شانه ندانیم

Бодаи даҳ ва кам пресс ки чандам қадаҳаст ин

باده ده و کم پرس که چندم قدح است این

Каз ёди ту мо бодаи з паймона ндонем

کز یاد تو ما باده ز پیمانه ندانیم