Чун оина рознмо бошад ҷонам

چون آینه رازنما باشد جانم

Тонам ки нагӯям натавонам ки надонам

تانم که نگویم نتوانم که ندانم

Аз ҷисм гурезон шудам аз рӯҳ бипарҳез

از جسم گریزان شدم از روح بپرهیز

Савганд надонам на аз инам на аз онам

سوگند ندانم نه از اینم نه از آنم

эй толиби бӯи бурдан шартаст ба мурдан

ای طالب بو بردن شرط است به مردن

Зиндаи мангар дар ман зеро на чунонам

زنده منگر در من زیرا نه چنانم

Андар кажем мангар венаи рости сухани байн

اندر کژیم منگر وین راست سخن بین

Тираст ҳадиси ман ва ман ҳамчуи камонам

تیر است حدیث من و من همچو کمانم

Ин сар чу каду бар сари венаи далқи тани ман

این سر چو کدو بر سر وین دلق تن من

Бозори ҷаҳон дар ба кӣ монам ба кӣ монам

بازار جهان در به کی مانم به کی مانم

Ваон гоҳи каду бар сари ман пари зи шаробӣ

وان گاه کدو بر سر من پر ز شرابی

Дорамаш нгўсор аз ӯ ман начаконам

دارمش نگوسار از او من نچکانم

Вар зон ки чаконам ту бибин қудрати ҳақ ро

ور زان که چکانم تو ببین قدرت حق را

Каз баҳр бидон қатраи ҷавоҳири бустонам

کز بحر بدان قطره جواهر بستانم

Чун абри ду чашмами бастади ҷавҳари он баҳр

چون ابر دو چشمم بستد جوهر آن بحر

Бар чарх вафо ояд ин абри равонам

بر چرخ وفا آید این ابر روانم

Дар ҳазрати шамс алҳақ табризи баборам

در حضرت شمس الحق تبریز ببارم

То сӯсанҳо равед бар шакли забонам

تا سوسن‌ها روید بر شکل زبانم

Хониш
ғзл шморҳ 1486 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 1486 — ъндлӣб