Агар ту нестӣ дар ошиқии хом

اگر تو نیستی در عاشقی خام

Биё магрез аз ёрони бадном

بیا مگریز از یاران بدنام

Ту он мурғӣ ки майли донаи дорӣ

تو آن مرغی که میل دانه داری

Набошад дар ҷаҳони як дона бе дом

نباشد در جهان یک دانه بی‌دام

Макун номӯс ва бо қлош биншин

مکن ناموس و با قلاش بنشین

Ки пеши ошиқон чаҳ хос ва чаҳ ом

که پیش عاشقان چه خاص و چه عام

Агар номӯси роҳ ту бигирад

اگر ناموس راه تو بگیرد

Бикаш ӯроу хунашро бёшом

بکش او را و خونش را بیاشام

Ки ин савдои ҳазорон ноз дорад

که این سودا هزاران ناز دارد

Макун ноз ва бикаш нозу бёром

مکن ناز و بکش ناز و بیارام

ҲриФои андари оташ сабр ме кун

حریفا اندر آتش صبر می کن

Ки оташ об мегардад ба айём

که آتش آب می گردد به ایام

Нишони даҳ роҳи хмхонаҳ ки мастам

نشان ده راه خمخانه که مستم

Ки додам ман ҷаҳониро ба як ҷом

که دادم من جهانی را به یک جام

Бародари кӯии қлошон кадом аст

برادر کوی قلاشان کدام است

Агар дар баста бошад рафтам аз бом

اگر در بسته باشد رفتم از بام

Ба пеши пери майхонаи бимирам

به پیش پیر میخانه بمیرم

Зиҳии маргу зиҳии баргу саранҷом

زهی مرگ و زهی برگ و سرانجام