Дарди шамси аддӣн буд сармояи дармони мо

درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما

Бесару сомонии ишқаш буд сомони мо

بی سر و سامانی عشقش بود سامان ما

Он хаёл ҷон физой бахти соз бе назир

آن خیال جان فزای بخت ساز بی‌نظیر

Ҳам амири маҷлис ва ҳам соқии гардони мо

هم امیر مجلس و هم ساقی گردان ما

Дар рухи ҷони бахш ӯ бахшӣдани ҷон ҳар замон

در رخ جان بخش او بخشیدن جان هر زمان

Гашта дар мастии ҷони ҳам саҳл ва ҳам осони мо

گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما

Сад ҳазорон ҳамчуи мо дар ҳасан ӯ ҳайрон шавад

صد هزاران همچو ما در حسن او حیران شود

Кандар он ҷо гум шавад ҷону дили ҳайрони мо

کاندر آن جا گم شود جان و دل حیران ما

Хуши хуши андари баҳр бепоён ӯ ғўтӣ хӯрд

خوش خوش اندر بحر بی‌پایان او غوطی خورد

То абадҳои абади худ ин сару поёни мо

تا ابدهای ابد خود این سر و پایان ما

Шукри эзадро ки ҷумлаи чашмаи ҳайвон ҳо

شکر ایزد را که جمله چشمهٔ حیوان‌ها

Тира бошад пеши лутфи чашмаи ҳайвони мо

تیره باشد پیش لطف چشمهٔ حیوان ما

Шарми оради ҷону дил то саҷдаи оради ҳӯшёр

شرم آرد جان و دل تا سجده آرد هوشیار

Пеши чашми масти махмури хуши ҷонони мо

پیش چشم مست مخمور خوش جانان ما

Дев гирад ишқро аз ғуссаи ҳам ин ақл ро

دیو گیرد عشق را از غصه هم این عقل را

Ногаҳон гирад гулӯии ақли одами сони мо

ناگهان گیرد گلوی عقل آدم سان ما

Пас براردи неши хӯнӣ каз сараш хӯн ме чакад

پس برآرد نیش خونی کز سرش خون می‌چکد

Пас зи ҷон ақл бигушоед раги шерони мо

پس ز جان عقل بگشاید رگ شیران ما

Дар даҳони ақли резади хӯн ӯро бардавом

در دهان عقل ریزد خون او را بردوام

То раҳанд рӯҳро аз дом ва аз дастони мо

تا رهاند روح را از دام و از دستان ما

То бшоиди хизмати махдуми ҷонҳо шамси дайн

تا بشاید خدمت مخدوم جان‌ها شمس دین

Он Қубоду санҷару Искандару хоқони мо

آن قباد و سنجر و اسکندر و خاقان ما

То зи хок пош бигушоед ду чашми сар ба ғайб

تا ز خاک پاش بگشاید دو چشم سر به غیب

То бибинад ҳоли аввалёну охирёни мо

تا ببیند حال اولیان و آخریان ما

Шукри онро сӯии табризи муаззами рӯ наад

شکر آن را سوی تبریز معظم رو نهد

Каз заминаш мебирӯяд наргису райҳони мо

کز زمینش می‌بروید نرگس و ریحان ما