Ҳамеша ман чунин маҷнӯн набудам

همیشه من چنین مجنون نبودم

зи ақлу офият берун набудам

ز عقل و عافیت بیرون نبودم

Чу ту оқил бидам ман низ рӯзӣ

چو تو عاقل بدم من نیز روزی

Чунин девона ва мафтӯн набудам

چنین دیوانه و مفتون نبودم

Мисоли дилбарон сайёд будам

مثال دلبران صیاد بودم

Мисоли дили миён хӯн набудам

مثال دل میان خون نبودم

Дар ин будам ки ин чунаст ва он чун

در این بودم که این چون است و آن چون

Чунин ҳайрони он бе чун набудам

چنین حیران آن بی‌چون نبودم

Ту борӣ оқилӣ биншин биандеш

تو باری عاقلی بنشین بیندیش

Каз аввал бӯдаам акнӯн набудам

کز اول بوده‌ام اکنون نبودم

Ҳамеи ҷустами фузӯнӣ бар ҳамаи кас

همی‌جستم فزونی بر همه کس

Чу сайди ишқ рӯзафзӯн набудам

چو صید عشق روزافزون نبودم

Чу дӯд аз ҳирси боло май давидам

چو دود از حرص بالا می دویدم

Ба маънии ҷузи сӯй ҳомӯн набудам

به معنی جز سوی هامون نبودم

Чу ганҷ аз хоки беруни аўФтодм

چو گنج از خاک بیرون اوفتادم

Ки ганҷӣ будам ва қорун набудам

که گنجی بودم و قارون نبودم