Сафар кардам ба ҳар шаҳрии давидам
سفر کردم به هر شهری دویدم
Чу шаҳри ишқи ман шаҳрӣ надидам
چو شهر عشق من شهری ندیدم
Надонистам зи аввали қадари он шаҳр
ندانستم ز اول قدر آن شهر
зи нодонии басӣ ғурбат кашидам
ز نادانی بسی غربت کشیدم
Раҳо кардам чунон шкрстонӣ
رها کردم چنان شکرستانی
Чу ҳайвон ҳар гиёҳӣ ме чаредам
چو حیوان هر گیاهی می چریدم
Пиёзу гндно чун қавми Мӯсо
پیاز و گندنا چون قوم موسی
Чаро бар ману селои баргузедам
چرا بر من و سلوی برگزیدم
Ба ғайри ишқи овози дуҳул буд
به غیر عشق آواز دهل بود
Ҳар овозӣ ки дар олам шунидам
هر آوازی که در عالم شنیدم
Аз он бонги дуҳул аз олами кул
از آن بانگ دهل از عالم کل
Бад-ӣни дунёии фонии аўФтидм
بدین دنیای فانی اوفتیدم
Миёни ҷонҳо ҷони муҷаррад
میان جانها جان مجرد
Чу дил бепар ва бепо ме паридам
چو دل بیپر و بیپا می پریدم
Аз он бода ки лутф ва ханда бахшад
از آن باده که لطف و خنده بخشد
Чу гул беҳалқ ва белаб ме чашидам
چو گل بیحلق و بیلب می چشیدم
Нидо омад зи ишқ эй ҷон сафар кун
ندا آمد ز عشق ای جان سفر کن
Ки ман меҳнати сароеи офаридам
که من محنت سرایی آفریدم
Басӣ гуфтам ки ман он ҷо нахоҳам
بسی گفتم که من آن جا نخواهم
Басӣ нолидам ва ҷома даридам
بسی نالیدم و جامه دریدم
Чунонк акнӯн з рафтан май гурезам
چنانک اکنون ز رفتن می گریزم
Аз он ҷо омадан ҳам ме рамедам
از آن جا آمدن هم می رمیدم
Бигуфт эй ҷон бирав ҳар ҷо ки бошӣ
بگفت ای جان برو هر جا که باشی
Ки ман наздик чун ҳабли алўридм
که من نزدیک چون حبل الوریدم
Фусун карду марои баси ишва ҳо дод
فسون کرد و مرا بس عشوهها داد
Фусуну ишва ӯро харидам
فسون و عشوه او را خریدم
Фусун ӯ ҷаҳонро брҷҳонд
فسون او جهان را برجهاند
Кӣ бошам ман ки ман худ нопадидам
کی باشم من که من خود ناپدیدم
зи роҳами барад ваон гоҳам ба раҳ кард
ز راهم برد وان گاهم به ره کرد
Гар аз раҳ менарафтам май рҳидм
گر از ره می نرفتم می رهیدم
Бигӯям чун рисии он ҷои валикин
بگویم چون رسی آن جا ولیکن
Қалам бишикаст чун ин ҷои расидам
قلم بشکست چون این جا رسیدم