Чаро шояд чу мо шаҳ зодагонем
چرا شاید چو ما شه زادگانیم
Ки ҷузи сӯрати зи як дигар ндонем
که جز صورت ز یک دیگر ندانیم
Чу мурғи хона то кӣ дона чинем
چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم
Чаҳ шуд дарё чу мо мрғобёним
چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
Бирав эй мурғи хонаи ту чаҳ доне
برو ای مرغ خانه تو چه دانی
Ки мо мурғон дар он дарё чаҳ сонем
که ما مرغان در آن دریا چه سانیم
Мазан бар ошиқони ишқи тшниъ
مزن بر عاشقان عشق تشنیع
Туро чаҳ кин чунинем ва чунонем
تو را چه کاین چنینیم و چنانیم
Чунинем ва чунон ва ҳар чаҳ ҳастем
چنینیم و چنان و هر چه هستیم
Асири доми ишқ бе амонем
اسیر دام عشق بیامانیم
Чаро аз ҷаҳл бар мо май дуоне
چرا از جهل بر ما می دوانی
На гардунро чунин мо ме давонем
نه گردون را چنین ما می دوانیم
Аҷаб набӯд агар моро бхоинд
عجب نبود اگر ما را بخایند
Ки оташи дидау пухта чу ноним
که آتش دیده و پخته چو نانیم
Вагар чун гурги моро май дроннд
وگر چون گرگ ما را می درانند
Чаҳ чора чун ба ҳукм он шубонем
چه چاره چون به حکم آن شبانیم
Чу чархи андари забонҳо аўФтодим
چو چرخ اندر زبانها اوفتادیم
Чу чарх бегуноҳ ва бе забонем
چو چرخ بیگناه و بیزبانیم
Ҳарифи кҳрбоиим ар чу коҳем
حریف کهرباییم ار چو کاهیم
На дар зиндон чу коҳи коҳдоним
نه در زندان چو کاه کاهدانیم
Нетанд боди коҳи мо рубудан
نتاند باد کاه ما ربودن
Ки мо зон каҳрабо андар амонем
که ما زان کهربا اندر امانیم
Туро боду дам шаҳват рибоед
تو را باد و دم شهوت رباید
На мо ки каҳрабои ақл ва ҷонем
نه ما که کهربای عقل و جانیم
Хамаш кун коҳу кӯҳ ва каҳрабо чист
خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست
Ки онч аз фаҳм берунаст онем
که آنچ از فهم بیرون است آنیم