Куҷоеи соқиои дардаи мудомам

کجایی ساقیا؟ در ده مدامم

Ки ман аз ҷони ғуломатро ғуломам

که من از جان غلامت را غلامم

Май андрдаҳи тиҳии дастам чаҳ дорӣ

می اندر ده، تهی دستم چه داری؟!

Ки аз хӯни ҷигари пари гашти ҷомам

که از خون جگر پر گشت جامم

зи нанг ман нагӯяд номи ман кас

ز ننگ من نگوید نام من کس

Чу ман мардӣ чаҳ ҷои нангу номам

چو من مَردی چه جای ننگ و نامم؟!

Чу бар ҷонам задӣ шамшери ишқат

چو بر جانم زدی شمشیرِ عشقت

Тамомам кун ки зиндаи нотамомам

تمامم کن که زنده‌یْ ناتمامم

Гуҳами зоҳид ҳаме хонанду гуҳи ринд

گهم زاهد همی‌خوانند و گه رِند

Ман мискин надонам то кадомам

منِ مسکین ندانم تا کدامم

зи ман чун шамъ то як зарра боқӣ аст

ز من چون شمع تا یک ذره باقی‌ست

Нахоҳад буд ҷузи оташи мақомам

نخواهد بود جز آتش مُقامم

Марои ҷуз сӯхтани роҳ дигар нест

مرا جز سوختن راهِ دگر نیست

Биё то хуш бисӯзам зонк хомам

بیا تا خوش بسوزم زانک خامم