Шароби шира ангур хоҳам

شراب شیره انگور خواهم

Ҳарифи сархуш махмур хоҳам

حریف سرخوش مخمور خواهم

Маро бӯе расед аз буии ҳаллоҷ

مرا بویی رسید از بوی حلاج

зи соқии бода Мансур хоҳам

ز ساقی باده منصور خواهم

зи мутриби нола срноӣ хоҳам

ز مطرب نالهٔ سرنای خواهم

зи Зуҳраи зорӣ танбур хоҳам

ز زهره زاری تنبور خواهم

Чу ёрам дар харобот хароб аст

چو یارم در خرابات خراب است

Чаро ман хона маъмур хоҳам

چرا من خانهٔ معمور خواهم

Биёи наздикам эй соқӣ ки имрӯз

بیا نزدیکم ای ساقی که امروز

Ман аз худ хештанро давр хоҳам

من از خود خویشتن را دور خواهم

Агар гӯям марои маъзӯр май дор

اگر گویم مرا معذور می‌دار

Маро гуяд туро маъзӯр хоҳам

مرا گوید تو را معذور خواهم

Маро дар чашми худ раҳи даҳ ки худ ро

مرا در چشم خود ره ده که خود را

зи чашми дигарон мастур хоҳам

ز چشم دیگران مستور خواهم

Яке дами дастро аз рӯй баргир

یکی دم دست را از روی برگیر

Ки дар дунёи биҳишт ва ҳур хоҳам

که در دنیا بهشت و حور خواهم

Агар чашму дилами ғайр ту бинад

اگر چشم و دلم غیر تو بیند

Дар он дами чашмҳоро кӯр хоҳам

در آن دم چشم‌ها را کور خواهم

Бибастам чашми худ аз нури хуршед

ببستم چشم خود از نور خورشید

Ки ман он чеҳра пурнур хоҳам

که من آن چهره پرنور خواهم

Чу ранҷурони дилро ту табибӣ

چو رنجوران دل را تو طبیبی

Сазадгар хешро ранҷур хоҳам

سزد گر خویش را رنجور خواهم

Чу ту мари мурдагонро май диҳии ҷон

چو تو مر مردگان را می دهی جان

Сазадгар хешро дар гӯр хоҳам

سزد گر خویش را در گور خواهم