Ман бо ту ҳадис безабон гӯям

من با تو حدیث بی‌زبان گویم

Вази ҷумлаи ҳозирон ниҳон гӯям

وز جمله حاضران نهان گویم

Ҷузи гӯш ту нашунӯд ҳадиси ман

جز گوش تو نشنود حدیث من

Ҳар чанд миён мардумон гӯям

هر چند میان مردمان گویم

Дар хоби сухан на безабон гӯйанд

در خواب سخن نه بی‌زبان گویند

Дар бедории ман он чунон гӯям

در بیداری من آن چنان گویم

Ҷуз дар бен чоҳ менанолам ман

جز در بن چاه می ننالم من

Асрори ғами ту бемакон гӯям

اسرار غم تو بی‌مکان گویم

Бар рӯй замин нишаста бошам хуш

بر روی زمین نشسته باشم خوش

Аҳволи замин бар осмон гӯям

احوال زمین بر آسمان گویم

Маъшӯқ ҳаме шавад ниҳон аз ман

معشوق همی‌شود نهان از من

Ҳар чанд аломат нишон гӯям

هر چند علامت نشان گویم

Ҷонҳои латиф дар фиғон оянд

جان‌های لطیف در فغان آیند

Он дам ки ман аз ғамат фиғон гӯям

آن دم که من از غمت فغان گویم