Чун зарра ба рақси андроиим

چون ذره به رقص اندرآییم

Хуршеди туро мусаххар ойем

خورشید تو را مسخر آییم

Дар ҳар саҳарии зи машриқи ишқ

در هر سحری ز مشرق عشق

Ҳамчун хуршеди мо броиим

همچون خورشید ما برآییم

Дар хушк ватар ҷаҳон битобем

در خشک و تر جهان بتابیم

Не хушк шавему не тар ойем

نی خشک شویم و نی تر آییم

Баси нолаи мис ҳо шунидем

بس ناله مس‌ها شنیدیم

К-эй нур битоб то зар ойем

کای نور بتاب تا زر آییم

Аз баҳри ниёзу дарди эшон

از بهر نیاز و درد ایشان

Мо бар сари чарх ва ахтар ойем

ما بر سر چرخ و اختر آییم

Аз симбрӣ ки ҳаст дилбар

از سیمبری که هست دلبر

Аз баҳри қаллода анбар ойем

از بهر قلاده عنبر آییم

Зон хирқаи хеш зарб кардем

زان خرقه خویش ضرب کردیم

То зин ба қабоӣ шаштар ойем

تا زین به قبای ششتر آییم

Мо сарфи кашон роҳ фақрем

ما صرف کشان راه فقریم

Сармасти нбиз аҳмар ойем

سرمست نبیذ احمر آییم

Гар заҳр ҷаҳон ниҳанд бар мо

گر زهر جهان نهند بر ما

Аз ботини хеш шукр ойем

از باطن خویش شکر آییم

Он рӯз ки прдлон гурезанд

آن روز که پردلان گریزند

Дар айни вғо чу санҷар ойем

در عین وغا چو سنجر آییم

Аз хӯни аду нбиз созем

از خون عدو نبیذ سازیم

Вонгаҳ бикашем ва ханҷар ойем

وانگه بکشیم و خنجر آییم

Мо ҳалқа ошиқон мастем

ما حلقه عاشقان مستیم

Ҳар рӯз чу ҳалқа бар дар ойем

هر روز چو حلقه بر در آییم

Тғрои амон мо навишт ӯ

طغرای امان ما نوشت او

Кӣ аз аҷалӣ ба ғурғур ойем

کی از اجلی به غرغر آییم

Андари малакӯту ломакони мо

اندر ملکوت و لامکان ما

Бар караи чарх ахзар ойем

بر کره چرخ اخضر آییم

Аз олами ҷисм хФиаҳ гирдем

از عالم جسم خفیه گردیم

Дар олами ишқ азҳар ойем

در عالم عشق اظهر آییم

Дар ҷисм шудаи сети рӯҳи тоҳир

در جسم شده‌ست روح طاهر

Беҷисм шавем ва атҳар ойем

بی‌جسم شویم و اطهر آییم

Шамси табризи ҷон ҷон аст

شمس تبریز جان جان است

Дар бурҷи абад баробар ойем

در برج ابد برابر آییم

Хониш
ғзл шморҳ 1554 — ъндлӣб