Рӯзӣ ки гузар кунӣ ба гӯрам

روزی که گذر کنی به گورم

Ёдовар аз ин нафиру шӯрам

یاد آور از این نفیر و شورم

Пурнур кун он так лаҳад ро

پرنور کن آن تک لحد را

эй дида вае чароғ наварам

ای دیده و ای چراغ نورم

То аз ту суҷуди шукри орад

تا از تو سجود شکر آرد

Андари лаҳади ин тани сабурам

اندر لحد این تن صبورم

эй хирмани гул шитоб магузор

ای خرمن گل شتاب مگذار

Хуш кун нафасӣ бидон бихӯрам

خوش کن نفسی بدان بخورم

Ваон гоҳ ки бигузарӣ менигор

وان گاه که بگذری مینگار

Каз равзану даргаи ту даврам

کز روزن و درگه تو دورم

Гар санг лаҳад бибаст роҳам

گر سنگ لحد ببست راهم

Аз роҳи хаёл бе Фтўрм

از راه خیال بی‌فتورم

Гар сад кафанам буд зи атлас

گر صد کفنم بود ز اطلس

Бе халъати сӯрати ту ъўрм

بی‌خلعت صورت تو عورم

Аз саҳни сарои ту броим

از صحن سرای تو برآیم

Дар нақби зании магар ки мӯрам

در نقب زنی مگر که مورم

Ман мӯри туами тӯии сулаймон

من مور توام توی سلیمان

Як дам магузор бе ҳузурам

یک دم مگذار بی‌حضورم

Хомаш кардам бигӯ ту боқӣ

خامش کردم بگو تو باقی

Каз гуфту шунӯди худ нФўрм

کز گفت و شنود خود نفورم

Шамси табриз даъватам кун

شمس تبریز دعوتم کن

Чун даъват туаст нафхи суварам

چون دعوت توست نفخ صورم