эй душмани рӯзау намозам

ای دشمن روزه و نمازم

Ваии умру саодати дарозам

وی عمر و سعادت درازم

Ҳар парда ки сохтам даридӣ

هر پرده که ساختم دریدی

Бигузашт аз онки пардаи созам

بگذشت از آنک پرده سازم

эй ман чу замин ва ту баҳорӣ

ای من چو زمین و تو بهاری

Пайдо шуда аз ту ҷумлаи розам

پیدا شده از تو جمله رازم

Чун сайд шудам чигуна пурм

چون صید شدم چگونه پرم

Чун моти туам дигар чаҳ бозам

چون مات توام دگر چه بازم

Парвонаи ман чу сӯхт бар шамъ

پروانه من چو سوخت بر شمع

Дигари з чаҳ бошад эҳтирозам

دیگر ز چه باشد احترازم

Нздиктрӣ ба ман зи ақлам

نزدیکتری به من ز عقلم

Пас сӯии ту ман чигуна ёзм

پس سوی تو من چگونه یازم

Бгдози маро ки ҷумлаи қандам

بگداز مرا که جمله قندم

Гар ман Фсрм вагар гудозам

گر من فسرم وگر گدازم

Як борагӣ аз вафо машав даст

یک بارگی از وفا مشو دست

Як бор дигар бибин ниёзам

یک بار دگر ببین نیازم

Як бор дигар маро фусун хон

یک بار دگر مرا فسون خوان

Вази рӯҳ Масеҳ кун тарозам

وز روح مسیح کن طرازم

Бар қнтраҳи баст боҷ дорам

بر قنطره بست باج دارم

Аз баҳри убӯри даҳ ҷавозам

از بهر عبور ده جوازم

Хомӯш ки гуфт ҳоҷаташ нест

خاموش که گفت حاجتش نیست

Дар гуфтани хеш ёва тозам

در گفتن خویش یاوه تازم

Хомӯш ки оқибати марои кор

خاموش که عاقبت مرا کار

Маҳмӯд буд чу ман Аёзам

محمود بود چو من ایازم

Хониш
ғзл шморҳ 1565 — ъндлӣб