То бо ту қарин шудаи сети ҷонам

تا با تو قرین شده‌ست جانم

Ҳар ҷо ки рӯм ба гулистонам

هر جا که روم به گلستانم

То сӯрати ту қарин дил шуд

تا صورت تو قرین دل شد

Бар хоки ним бар осмонам

بر خاک نیم بر آسمانم

Гар сояи ман дар ин ҷаҳон аст

گر سایه من در این جهان است

Ғам нест ки ман дар он ҷаҳонам

غم نیست که من در آن جهانم

Ман орӣаам дар он ки хуш нест

من عاریه‌ام در آن که خوش نیست

Чизе ки бидон хушами ман онам

چیزی که بدان خوشم من آنم

Дар киштии ишқ хуфтаам хуш

در کشتی عشق خفته‌ام خوش

Дар ҳолати хуфтагии равонам

در حالت خفتگی روانم

Имрӯзи ҷамодҳо шукуфтаи сет

امروز جمادها شکفته‌ست

Имрӯзи миёни зндгонм

امروز میان زندگانم

Чун илми болқлм раҳам дод

چون علم بالقلم رهم داد

Пас таҳта но набишта хонам

پس تخته نانبشته خوانم

Чун кони ақиқ дар кушодаи сет

چون کان عقیق در گشاده‌ست

Чаҳ ғам ки хароб шуд дуконам

چه غم که خراب شد دکانم

Зон ратли гарони дилам сабк шуд

زان رطل گران دلم سبک شد

Гар дил сабкаст саргаронам

گر دل سبک است سرگرانم

эй соқии тоҷи бахши пеши о

ای ساقی تاج بخش پیش آ

То бар сару дидаи ?ути нишонам

تا بر سر و دیده‌ات نشانم

Ҷузи шамъ ва шукр магӯӣ чизе

جز شمع و شکر مگوی چیزی

Чизеи бмгў ки ман надонам

چیزی بمگو که من ندانم