эй ҷони латиф вае ҷаҳонам

ای جان لطیف و ای جهانم

Аз хоби гранти брҷҳонм

از خواب گرانت برجهانم

Бешарм ва ҳаё кунам тақозо

بی‌شرم و حیا کنم تقاضا

Доне ки ғурем бе амонам

دانی که غریم بی‌امانم

Гар бар дили ту ғубори байнам

گر بر دل تو غبار بینم

Аз ашки худаш Фрўншонм

از اشک خودش فرونشانم

эй гулбуни ҷон барои маҷлис

ای گلبن جان برای مجلس

Бигрифта уммат ки гул фишонам

بگرفته‌اَمَت که گل فشانم

Як бӯса бидиҳ ки андари ин роҳ

یک بوسه بده که اندر این راه

Ман боҷи ақиқ май ситонам

من باج عقیق می‌ستانم

Бисёр шабаст кандар ин дашт

بسیار شب است کاندر این دشت

Ман аз паии боҷи роҳбонм

من از پی باج راهبانم

Шаби наъраи занам чу посбонон

شب نعره زنم چو پاسبانان

Чун толиби боҷи корвонам

چون طالب باج کاروانم

Ҳамхона гурехт аз нафирам

همخانه گریخت از نفیرم

Ҳамсоя гирист аз фиғонам

همسایه گریست از فغانم

Хониш
ғзл шморҳ 1568 — ъндлӣб