Гар гумшудагон рӯзгорем

گر گمشدگان روزگاریم

Раҳ ёфтагон кӯй ёрем

ره یافتگان کوی یاریم

Гум гардад рӯзгор чун мо

گم گردد روزگار چون ما

Гар оташи дил бар ӯ гуморем

گر آتش دل بر او گماریم

Не сар монад на ақл ӯ ро

نی سر ماند نه عقل او را

Гар мо сари фитнаро бухорем

گر ما سر فتنه را بخاریم

Ин марг ки халқ луқма ӯст

این مرگ که خلق لقمه اوست

Як луқма кунем ва ғам надорем

یک لقمه کنیم و غم نداریم

Ту ғарқаи воми ин қиморӣ

تو غرقه وام این قماری

Мо воми гузор ин қиморем

ما وام گزار این قماریم

Ҷонии мондаи сети раҳни ин вом

جانی مانده‌ست رهن این وام

Ҷонро бидиҳем ва баргузорем

جان را بدهیم و برگزاریم