эй ҷаҳони обу гул то ман туро бишнохтам

ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم

Сад ҳазорон меҳнату ранҷ ва бало бишнохтам

صد هزاران محنت و رنج و بلا بشناختم

Ту чарогоҳи харонеи неи мақоми исоӣ

تو چراگاه خرانی نی مقام عیسیی

Ин чарогоҳи харонро ман чаро бишнохтам

این چراگاه خران را من چرا بشناختم

Оби ширинами надодӣ то ки хон густарда Эй

آب شیرینم ندادی تا که خوان گسترده‌ای

Даст ва поем бастае то даст ва по бишнохтам

دست و پایم بسته‌ای تا دست و پا بشناختم

Дасту поро чун набандӣ гоҳўораҳ т хонд ҳақ

دست و پا را چون نبندی گاهواره ت خواند حق

Дасту поро бргшоим погшо бишнохтам

دست و پا را برگشایم پاگشا بشناختم

Чун дарахт аз зери хокии дастҳо боло кунам

چون درخت از زیر خاکی دست‌ها بالا کنم

Дар ҳавои он касе каз вай ҳаво бишнохтам

در هوای آن کسی کز وی هوا بشناختم

эй шукуфаи ту ба тифлӣ чун шудӣ пери тамом

ای شکوفه تو به طفلی چون شدی پیر تمام

Гуфт рустам аз сабо то ман сабо бишнохтам

گفت رستم از صبا تا من صبا بشناختم

Шохи боло зон равад зеро зи болои омадаи сет

شاخ بالا زان رود زیرا ز بالا آمده‌ست

Сӯии асли хеши ёзми кослро бишнохтам

سوی اصل خویش یازم کاصل را بشناختم

Зеру боло чанд гӯям ломакони асл ман аст

زیر و بالا چند گویم لامکان اصل من است

Ман на аз ҷоем куҷоро аз куҷо бишнохтам

من نه از جایم کجا را از کجا بشناختم

Не хамаш кун дар адами рӯ дар адами ночизи шӯ

نی خمش کن در عدم رو در عدم ناچیز شو

Чизҳоро байн ки аз ночизҳо бишнохтам

چیزها را بین که از ناچیزها بشناختم