эй хушо рўзо ки мо маъшӯқро меҳмон кунем

ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم

Дида аз рӯй нгоринш нгорстон кунем

دیده از روی نگارینش نگارستان کنیم

Гар зи доғи ҳиҷр ӯ дардӣаст дар дилҳои мо

گر ز داغ هجر او دردی است در دل‌های ما

зи офтоб рӯй ӯ он дардро дармон кунем

ز آفتاب روی او آن درد را درمان کنیم

Чун ба даст мо сипорад зулфи машки афшони хеш

چون به دست ما سپارد زلف مشک افشان خویش

Пеши машки афшон ӯ шояд ки ҷон қурбон кунем

پیش مشک افشان او شاید که جان قربان کنیم

Он сари зулфаш ки бозӣ мекунад аз боди ишқ

آن سر زلفش که بازی می کند از باد عشق

Майл дорад то ки мо дилро дар ӯ печон кунем

میل دارد تا که ما دل را در او پیچان کنیم

ӯ ба озори дили мо ҳар чаҳ хоҳад он кунад

او به آزار دل ما هر چه خواهد آن کند

Мо ба фармони дил ӯ ҳар чаҳ гуяд он кунем

ما به فرمان دل او هر چه گوید آن کنیم

Ин кунем ва сад чунину миннаташ бар ҷони мост

این کنیم و صد چنین و منتش بر جان ماست

Ҷону дили хизмати диҳему хизмат султон кунем

جان و دل خدمت دهیم و خدمت سلطان کنیم

Офтоби раҳматаш дар хоки мо дртоФтаҳи сет

آفتاب رحمتش در خاک ما درتافته‌ست

Зарраҳои хоки худро пеш ӯ рақсон кунем

ذره‌های خاک خود را پیش او رقصان کنیم

Зарраҳои тираро дар нур ӯ равшан кунем

ذره‌های تیره را در نور او روشن کنیم

Чашмҳои хираро дар рӯй ӯ тобон кунем

چشم‌های خیره را در روی او تابان کنیم

Чӯби хушки ҷисми моро кӯ ба монанд Асост

چوب خشک جسم ما را کو به مانند عصاست

Дар кафи Мӯсои ишқаши мӯъҷиз събон кунем

در کف موسی عشقش معجز ثعبان کنیم

Гар аҷабҳои ҷаҳон ҳайрон шавад дар мо равост

گر عجب‌های جهان حیران شود در ما رواست

Кин чунин фиръавнро мо Мӯсо умрон кунем

کاین چنین فرعون را ما موسی عمران کنیم

Нимае гуфтему боқии ним корон бӯ баранд

نیمه‌ای گفتیم و باقی نیم کاران بو برند

ё барои рӯзи пинҳони нимаро пинҳон кунем

یا برای روز پنهان نیمه را پنهان کنیم

Хониш
ғзл шморҳ 1598 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 1598 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 1598 — олҳҳ солҳ пвр
ғзл шморҳ 1598 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 1598 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1598 — оҳсон ҳвмон