Мафрушед камону зирау теғ , занон ро

مفروشید کمان و زره و تیغ ، زنان را

Ки сазо нест слҳҳо ба ҷуз аз теғи занон ро

که سزا نیست سلح‌ها به جز از تیغ زنان را

Чаҳ кунад бандаи сӯрати камари ишқи худо ро

چه کند بنده صورت کمر عشق خدا را

Чаҳ кунад урати мискини сипару гурзу синон ро

چه کند عورت مسکین سپر و گرز و سنان را

Чу миён нест камарро ба куҷои бандади охир

چو میان نیست کمر را به کجا بندد آخر

Ки вай аз санг кашӣдан бишикастаст миён ро

که وی از سنگ کشیدن بشکستست میان را

Зару сим ва дару гавҳар на ки сангӣаст музаввар

زر و سیم و در و گوهر نه که سنگیست مزور

зи пай санг кашӣдан чу харии сохтаи ҷон ро

ز پی سنگ کشیدن چو خری ساخته جان را

Манишин бо ду се аблаҳ ки Бамонеи зи чунин раҳ

منشین با دو سه ابله که بمانی ز چنین ره

Ту зи мардони худои ҷӯи сифати ҷону ҷаҳон ро

تو ز مردان خدا جو صفت جان و جهان را

Сӯии он чашм назар кун ки буд масти таҷаллӣ

سوی آن چشم نظر کن که بود مست تجلی

Ки дар он чашм биёбӣ гуҳари айну аён ро

که در آن چشم بیابی گهر عین و عیان را

Ту дар он сояи бунаи сар ки шаҷарро кунад ахзар

تو در آن سایه بنه سر که شجر را کند اخضر

Ки бидон ҷост маҷории ҳамагии амну амон ро

که بدان جاست مجاری همگی امن و امان را

Гузар аз хоби бародар ба шаби тира чу ахтар

گذر از خواب برادر به شب تیره چو اختر

Ки ба шаб бояд ҷустани ватани ёри ниҳон ро

که به شب باید جستن وطن یار نهان را

Ба нзрбхш назар кун зи мяши булбула тар кун

به نظربخش نظر کن ز میش بلبله تر کن

Сӯии он давр сафар кун чаҳ кунӣ даври замон ро

سوی آن دور سفر کن چه کنی دور زمان را

Биппарон тири назарро ба муассири даҳ асар ро

بپران تیر نظر را به مؤثر ده اثر را

Табаъи тири назари дони тан монанди камон ро

تبع تیر نظر دان تن مانند کمان را

Чу ъдўоид ту гардад чу карами қайд ту гардад

چو عدواید تو گردد چو کرم قید تو گردد

Чу яқини сайд ту гардад бадарони доми гумон ро

چو یقین صید تو گردد بدران دام گمان را

Сӯии ҳақ чун башитобӣ ту чу хуршед битобӣ

سوی حق چون بشتابی تو چو خورشید بتابی

Чу чунон суд биёбӣ чаҳ кунӣ суду зиён ро

چو چنان سود بیابی چه کنی سود و زیان را

Ҳиллае турш чу олу бишинав бонги тъолўо

هله ای ترش چو آلو بشنو بانگ تعالوا

Ки кушодаст ба даъвати маи ҷовиди даҳон ро

که گشادست به دعوت مه جاوید دهان را

Ман аз ин фотиҳаи бастами лаби худ боқӣ аз ӯ ҷӯ

من از این فاتحه بستم لب خود باقی از او جو

Ки дрокнд ба гавҳари даҳан фотиҳа хон ро

که درآکند به گوهر دهن فاتحه خوان را