Бизан он пардаи нӯшин ки ман аз нӯши ту мастам

بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستم

Бидиҳ эй ҳотами мисатони қадаҳи зафт ба дастам

بده ای حاتم مستان قدح زفت به دستم

Ҳиллае сардаи мисатон ба ғазаб рӯй магардон

هله ای سرده مستان به غضب روی مگردان

Ки ман аз арбадаи ногуҳи қадаҳӣ чанд шикастам

که من از عربده ناگه قدحی چند شکستم

Чаҳ кам ояд қадаҳи онро ки диҳад бист сбўкш

چه کم آید قدح آن را که دهد بیست سبوکش

Башикан шиша ҳастӣ ки чу ту нест пурситам

بشکن شیشه هستی که چو تو نیست پرستم

Ту мапурсам ки ке ту бидиҳ он соғари шаш сӯ

تو مپرسم که کیی تو بده آن ساغر شش سو

Чу шудам маст бибинӣ чаҳ ксстм чаҳ ксстм

چو شدم مست ببینی چه کسستم چه کسستم

Чу ман аз бодаи парастӣ шудаам ғарқаи мастӣ

چو من از باده پرستی شده‌ام غرقه مستی

Дигарам хира чаҳ ҷӯӣ ки ман аз ҷӯии ту ҷустам

دگرم خیره چه جویی که من از جوی تو جستم

Бидиҳ эй хоҷа бобо макун имрӯзи муҳобо

بده ای خواجه بابا مکن امروز محابا

Ки раг ғусса буридам зи ғаму ғуссаи брстм

که رگ غصه بریدم ز غم و غصه برستم

Чу манам сояи ҳасанати бикунами ончи бкрдӣ

چو منم سایه حسنت بکنم آنچ بکردی

Чу бихӯрадӣ ту бихӯрадам чу нишастӣ ту нишастам

چو بخوردی تو بخوردم چو نشستی تو نشستم

Манам он масти дҳлзн ки шудам маст ба майдон

منم آن مست دهلزن که شدم مست به میدان

Дуҳули хеш чу парчам ба сар найза бибастам

دهل خویش چو پرچم به سر نیزه ببستم

Хамаш ар фонии роҳӣ ки фанои хомшии орад

خمش ار فانی راهی که فنا خامشی آرد

Чу рҳидим з ҳастӣ ту макун боз ба ҳастам

چو رهیدیم ز هستی تو مکن باز به هستم

Хониш
ғзл шморҳ 1605 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 1605 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1605 — нознӣн бозӣон