Ҳиллаи дӯшат яла кардам шаби дӯшат яла кардам

هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم

Дағалу ишва ки додӣ ба дил пок бихӯрадам

دغل و عشوه که دادی به دل پاک بخوردم

Бидиҳ имшаби ҳам аз онам нахӯрам ишваи ман имшаб

بده امشب هم از آنم نخورم عشوه من امشب

Тугар аз аҳд бигардӣ ман аз он аҳд нигарадам

تو گر از عهد بگردی من از آن عهد نگردم

Чу ҳамаи нуру зёиӣ ба дилу дидаи даройӣ

چو همه نور و ضیایی به دل و دیده درآیی

Ба дам гарм бипурсӣ чу шунидӣ дами сардам

به دم گرم بپرسی چو شنیدی دم سردم

Нафасии шохи наботами нафасии пеши ту мотам

نفسی شاخ نباتم نفسی پیش تو ماتم

Чаҳ кунам чора чаҳ дорам ба кафати муҳраи нрдм

چه کنم چاره چه دارم به کفت مهره نردم

Чу рӯй масту пиёдаи қидматро ҳамаи фаршам

چو روی مست و پیاده قدمت را همه فرشم

Чу рӯй роҳи савораи зи паии асби ту гирдам

چو روی راه سواره ز پی اسب تو گردم

Макун эй ҷони ҳамаи солаи ту ба фардоами ҳавола

مکن ای جان همه ساله تو به فردام حواله

Ту маро гӯл гирифтӣ ки салимами сираи мардум

تو مرا گول گرفتی که سلیمم سره مردم

Худ агар гӯлу салимами ту равои дорӣ ва шояд

خود اگر گول و سلیمم تو روا داری و شاید

Ки дил санг бисӯзад чу шавад воқифи дардам

که دل سنگ بسوزد چو شود واقف دردم

Ба худо кат нагузорам кам аз ин низ набошад

به خدا کت نگذارم کم از این نیز نباشد

Ки наҳй чеҳраи сурхати нафасӣ бар рухи зардам

که نهی چهره سرخت نفسی بر رخ زردم

Вагар аз лутфи даройӣ ки бар ин ҳам бФзоиӣ

وگر از لطف درآیی که بر این هم بفزایی

Ба яке бӯсаи зи шодии ду ҷаҳонро бнўрдм

به یکی بوسه ز شادی دو جهان را بنوردم

Фълотни Фълотни Фълотни Фълотн

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

Ту гумон доштӣ эй ҷон ки магар рафтаму мардум

تو گمان داشتی ای جان که مگر رفتم و مردم