Чу яке соғари мардии зи хам ёр барорам

چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

Ду ҷаҳонроу ниҳонро ҳама аз кор барорам

دو جهان را و نهان را همه از کار برآرم

зи пас кӯҳи броими илми ишқи намоям

ز پس کوه برآیم علم عشق نمایم

зи дили хорау мармари дам иқрор барорам

ز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم

зи так чоҳ касеро ту ба сад соли барорӣ

ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری

Ман девона бедил ба яке бор барорам

من دیوانه بی‌دل به یکی بار برآرم

Чу аз он кӯҳи баландами камар ишқ бабандам

چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندم

зи камаргоҳи мунофиқи сар зуннор барорам

ز کمرگاه منافق سر زنار برآرم

Бар ман нест ман ва мо адамам бесар ва бе по

بر من نیست من و ما عدمم بی‌سر و بی‌پا

Сару дил зон биниҳодам ки сар аз ёр барорам

سر و دل زان بنهادم که سر از یار برآرم

Ба ту девори намоями сӯии худ дар бигушоем

به تو دیوار نمایم سوی خود در بگشایم

Ба миён даст набошад дар ва девор барорам

به میان دست نباشد در و دیوار برآرم

То чаҳ аз кор физойӣ сару дастори намое

تا چه از کار فزایی سر و دستار نمایی

Ки ман аз ҳар сари мӯеи сар ва дастор барорам

که من از هر سر مویی سر و دستار برآرم

Ту з бегоҳ чаҳ лангии зи шаби тира чаҳ тарсӣ

تو ز بی‌گاه چه لنگی ز شب تیره چه ترسی

Ки ман аз ҷониби мағриби ма анвор барорам

که من از جانب مغرب مه انوار برآرم

Ту зи тотори ҳаросӣ ки худоро нашиносӣ

تو ز تاتار هراسی که خدا را نشناسی

Ки ду сад рояти имони сӯй тотор барорам

که دو صد رایت ایمان سوی تاتار برآرم

Ҳиллаи ин лаҳза хамӯшам чу меишқ банушам

هله این لحظه خموشم چو می عشق بنوشم

Зира ҷанг бапушам саф пайкор барорам

زره جنگ بپوشم صف پیکار برآرم

Ҳиллаи шамс алҳақ табризи зи фироқи ту чунонам

هله شمس الحق تبریز ز فراق تو چنانم

Ки ҳаёҳӯӣу фиғон аз сар бозор барорам

که هیاهوی و فغان از سر بازار برآرم