зи яке пистаи даҳоне санамии бастаи даҳонам

ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم

Чу баруед нботш чу шукри басти забонам

چو برویید نباتش چو شکر بست زبانم

Ҳамаи хӯбии қамар ӯ ҳама шодӣаст магар ӯ

همه خوبی قمر او همه شادی است مگر او

Ки аз ӯ ман тани худро зи шукри бозндонм

که از او من تن خود را ز شکر بازندانم

Ту чаҳ пурсӣ ки кадомии ту дар ин ишқ чаҳ номӣ

تو چه پرسی که کدامی تو در این عشق چه نامی

Снмои шоҳи ҷаҳонии зи ту ман шоди ҷаҳонам

صنما شاه جهانی ز تو من شاد جهانم

Чу қадаҳи рехтаи гаштам ба ту омехтаи гаштам

چو قدح ریخته گشتم به تو آمیخته گشتم

Чу бидидам ки ту ҷонӣ мисли ҷони пинҳонам

چو بدیدم که تو جانی مثل جان پنهانم

Вгрм ҳаст агар ман бунаи ангушти ту бар ман

وگرم هست اگر من بنه انگشت تو بر من

Ки ман андари талаби худ сари ангушти гзонм

که من اندر طلب خود سر انگشت گزانم

Чу аз ӯ дар таку тобами зи пеши сахти шитобам

چو از او در تک و تابم ز پیش سخت شتابم

Чу марои барад ба ноРоми ду чу худ бозстонм

چو مرا برد به نارم دو چو خود بازستانم

Чу шукргири ту гаштам чу ман аз тири ту гаштам

چو شکرگیر تو گشتم چو من از تیر تو گشتم

Чаҳ шуд ар баҳр шикорат шаканд тиру камонам

چه شد ار بهر شکارت شکند تیر و کمانم

Чу салоҳи дилу дайнро маи хуршеди яқин ро

چو صلاح دل و دین را مه خورشید یقین را

Ба ту афтод муҳаббат ту шудӣ ҷону равонам

به تو افتاد محبت تو شدی جان و روانم

Хониш
ғзл шморҳ 1616 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1616 — фотмҳ зндӣ