Ҳавасӣаст дар сари ман ки сар башар надорам

هوسی است در سر من که سر بشر ندارم

Ман аз ин ҳаваси чунонам ки зи худ хабар надорам

من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم

Ду ҳазор малик бахшад шаҳи ишқ ҳар замонӣ

دو هزار ملک بخشد شه عشق هر زمانی

Ман аз ӯ ба ҷузи ҷамолаши тамаъӣ дигар надорам

من از او به جز جمالش طمعی دگر ندارم

Камару кулоҳи ишқаш ба ду куни мари марои бас

کمر و کلاه عشقش به دو کون مر مرا بس

Чаҳ шуд ар калла биафтад чаҳ ғам ар камар надорам

چه شد ار کله بیفتد چه غم ار کمر ندارم

Саҳарии бабради ишқаши дили хастаро ба ҷое

سحری ببرد عشقش دل خسته را به جایی

Ки зи рӯзу шаби гузаштами хабар аз саҳар надорам

که ز روز و شب گذشتم خبر از سحر ندارم

Сафарӣ фитод ҷонро ба вилояти маъонӣ

سفری فتاد جان را به ولایت معانی

Ки сипеҳр ва моҳ гуяд ки чунин сафар надорам

که سپهر و ماه گوید که چنین سفر ندارم

зи фироқи ҷони мангар зи ду дида дар фишонд

ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاند

Ту гумон мабар ки аз ваии дил пургуҳар надорам

تو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم

Чаҳ шкрФрўш дорам ки ба ман шукри фурушад

چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشد

Ки нагуфт узри рӯзӣ ки бирав шукр надорам

که نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم

Бнмўдмии нишонеи зи ҷамол ӯ валикин

بنمودمی نشانی ز جمال او ولیکن

Ду ҷаҳон ба ҳам барояд сари шӯр ва шар надорам

دو جهان به هم برآید سر شور و شر ندارم

Табриз аҳд кардам ки чу шамс дайн бияёд

تبریز عهد کردم که چو شمس دین بیاید

Бунаам ба шукри ин сар ки ба ғайр сар надорам

بنهم به شکر این سر که به غیر سر ندارم