Гар маро хор занад он гул хандон бикашам

گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم

Вари лабаш ҷавр кунад аз бен дандон бикашам

ور لبش جور کند از بن دندان بکشم

Вар бисӯзад дили мискини марои ҳамчуи сапанд

ور بسوزد دل مسکین مرا همچو سپند

Пой кӯбон шаваму сӯз сапандон бикашам

پای کوبان شوم و سوز سپندان بکشم

Гар сари зулф чу чавгонаши маро давр кунад

گر سر زلف چو چوگانش مرا دور کند

Ҳамчунин саҷдаи кунон то бен майдон бикашам

همچنین سجده کنان تا بن میدان بکشم

Лаъл дар кӯҳ буд гавҳар дар қулзуми талх

لعل در کوه بود گوهر در قلزم تلخ

Аз паии лаълу гуҳар ин бихӯрам он бикашам

از پی لعل و گهر این بخورم آن بکشم

Ин набӯдаи сет ва набошад ки ман аз танзу газоф

این نبوده‌ست و نباشد که من از طنز و گزاف

Гуҳар аз раҳи бабрами лаъл Бадахшон бикашам

گهر از ره ببرم لعل بدخشان بکشم

Рухам аз хӯни ҷигари садраи атласи пӯшед

رخم از خون جگر صدره اطلس پوشید

Чаҳ шавадгар зи хатои халъат султон бикашам

چه شود گر ز خطا خلعت سلطان بکشم

Ман чу дар сояи он зулфи парешони ҷамъам

من چو در سایه آن زلف پریشان جمعم

Лозимам нест ки ман роҳ парешон бикашам

لازمم نیست که من راه پریشان بکشم

Ҳмрҳонми ҳамаи рафтанди сӯии раҳзани дил

همرهانم همه رفتند سوی رهزن دل

Бигушоӣед раҳам то сӯй эшон бикашам

بگشایید رهم تا سوی ایشان بکشم

Гар касе қисса кунад боркашии маҷнӯнӣ

گر کسی قصه کند بارکشی مجنونی

Аз дарун наъра занад дил ки ду чандон бикашам

از درون نعره زند دل که دو چندان بکشم

Вар ба зиндони барадами Юсуфи ман бе гунаҳӣ

ور به زندان بردم یوسف من بی‌گنهی

Ҳамчу Юсуф биравам ваҳшат зиндон бикашам

همچو یوسف بروم وحشت زندان بکشم

Гар дилам сар кашад аз дарди ту ҷон сайр шавад

گر دلم سر کشد از درد تو جان سیر شود

Ҷону дил то баравад бедил ва беҷон бикашам

جان و دل تا برود بی‌دل و بی‌جان بکشم

Шӯру шар дар ду ҷаҳон уфтад аз анбару машк

شور و شر در دو جهان افتد از عنبر و مشک

Чунк ман домани мишкӣни ту пинҳон бикашам

چونک من دامن مشکین تو پنهان بکشم