Дар фурӯбанд ки мо ошиқ ин анҷуманем

در فروبند که ما عاشق این انجمنیم

То ки бо ёри шакарлаби нафасӣ дам бизанем

تا که با یار شکرلب نفسی دم بزنیم

Нақлу бода чаҳ кам ояд чу дар ин базм дарем

نقل و باده چه کم آید چو در این بزم دریم

Сарву сӯсан чаҳ кам ояд чу миён чаманем

سرو و سوسن چه کم آید چو میان چمنیم

Бодаи ту ба кафу боди ту андари сари мост

باده تو به کف و باد تو اندر سر ماست

Фориғ аз бод ва бирават ҳасану бўолҳсним

فارغ از باد و بروت حسن و بوالحسنیم

Чу тӯии машъалаи мо зи ту шамъ фалакем

چو توی مشعله ما ز تو شمع فلکیم

Чу тӯии соқӣ бгзидаҳ гузин змним

چو توی ساقی بگزیده گزین زمنیم

Расани доми ту моро чу Раҳонед зи чоҳ

رسن دام تو ما را چو رهانید ز چاه

Мо аз он рӯзи расани боз ва ҳариф расанем

ما از آن روز رسن باز و حریف رسنیم

Ақли ақлу дили дили ҷони ду сад ҷон чу тӯй

عقل عقل و دل دل جان دو صد جان چو توی

Воҷиб ояд ки ба иқболи ту бар тани нтним

واجب آید که به اقبال تو بر تن نتنیم

Чунк бар боми фалак аз паии мо хайма заданд

چونک بر بام فلک از پی ما خیمه زدند

Мо аз ин хрглаҳи харгоҳ чаро брнкним

ما از این خرگله خرگاه چرا برنکنیم

Ҳамчуи симурғи дъоиим ки бар чарх парем

همچو سیمرغ دعاییم که بر چرخ پریم

Ҳамчуи сарҳанги қазоӣам ки лашкар шиканем

همچو سرهنگ قضاییم که لشکر شکنیم

Мо чу сайлем ва ту дарёи зи ту давр афтодем

ما چو سیلیم و تو دریا ز تو دور افتادیم

Ба сар ва рӯй давон гашта ба сӯй ватанем

به سر و روی دوان گشته به سوی وطنیم

Рӯкишон наъра занонем дар ин роҳ чу сайл

روکشان نعره زنانیم در این راه چو سیل

На чу гирдобаи гандида ба худ мртҳним

نه چو گردابه گندیده به خود مرتهنیم

Ҳин аз он ратли гарони даҳ сабкам беш магӯ

هین از آن رطل گران ده سبکم بیش مگو

Вар бигӯе ту ҳамин гӯ ки ғариқи мнним

ور بگویی تو همین گو که غریق مننیم

Шамси табриз ки сармоя лаъласту ақиқ

شمس تبریز که سرمایه لعل است و عقیق

Мо аз ӯ лаъли Бадахшон ва ақиқ Яманем

ما از او لعل بدخشان و عقیق یمنیم