Модарам бахт бидиҳасту падарами ҷӯаду карам

مادرم بخت بده است و پدرم جود و کرم

Фараҳи ибни алФрҳи ибни алФрҳи ибни алФрҳм

فرح ابن الفرح ابن الفرح ابن الفرحم

Ҳин ки бклрбки шодӣ ба саодат барисед

هین که بکلربک شادی به سعادت برسید

Пар шуд ин шаҳру биёбони сипаҳу таблу илм

پر شد این شهر و بیابان سپه و طبل و علم

Гар ба гиреҳгӣ барисам Юсуфи ма рӯй шавад

گر به گرگی برسم یوسف مه روی شود

Дар чаҳӣ гар биравам гардад чаҳ боғи Ирам

در چهی گر بروم گردد چه باغ ارم

Онк бошад зи бахилии дил ӯ оҳану санг

آنک باشد ز بخیلی دل او آهن و سنگ

Хотам вақт шавад пеши ман аз ҷӯаду карам

خاتم وقت شود پیش من از جود و کرم

Хок чун дар кафи ман зар шаваду нуқраи хом

خاک چون در کف من زر شود و نقره خام

Чун маро роҳ занад фитнагар зару дирам

چون مرا راه زند فتنه گر زر و درم

Санамӣ дорамгар буии хушаш фош шавад

صنمی دارم گر بوی خوشش فاش شود

Ҷони пазиради зи хушигар буд аз санги санам

جان پذیرد ز خوشی گر بود از سنگ صنم

Марди ғам дар фараҳаш ки ҷабри аллоҳи ъзок

مرد غم در فرحش که جبر الله عزاک

Он чунон теғ чигуна назанад гардани ғам

آن چنان تیغ چگونه نزند گردن غم

Бастанд ба ситам ӯ дил ҳар кӣ хоҳад

بستاند به ستم او دل هر کی خواهد

Адлҳо ҷумлаи ғуломони чунин зулму ситам

عدل‌ها جمله غلامان چنین ظلم و ستم

Он чаҳ холаст бар он рух ки агар ҷилва кунад

آن چه خال است بر آن رخ که اگر جلوه کند

Зуд бегона шавад дар ҳавасаши холи з ъам

زود بیگانه شود در هوسش خال ز عم

Гуфтам ар бас кунаму қисса Фрўдошт кунам

گفتم ار بس کنم و قصه فروداشت کنم

Ту тамомаш кунӣ ва шарҳ кунӣ гуфт нъм

تو تمامش کنی و شرح کنی گفت نعم

Хониш
ғзл шморҳ 1638 — ъндлӣб