Соқиои мо зи сурайё ба замин афтодем

ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم

Гӯши худ бар дами шаш тоӣ тараб биниҳодем

گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم

Дили ранҷур ба тнбўр навое дорад

دل رنجور به طنبور نوایی دارد

Дили сдпораҳи худро ба навояши додем

دل صدپاره خود را به نوایش دادیم

Ба харобот бадастем аз он рӯ мастем

به خرابات بدستیم از آن رو مستیم

Кӯй дигар нашносем дар ин кӯ зодем

کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم

Соқиои зин ҳама бигузар бидиҳ он ҷоми шароб

ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب

Ҳамаро ҷумла яке кун ки дар ин афродем

همه را جمله یکی کن که در این افرادیم

Ҳамаро ғарқ куну бозрҳони зини аъдод

همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد

Мазае бахш ки мо бемаза аъдодем

مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم

Дил мо ёфт аз ин бодаи аҷоиби бӯе

دل ما یافت از این باده عجایب بویی

Лоҷарам аз дами ин бода латиф авродем

لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم

Аз бурун хаста ёрему даруни рустаи ёр

از برون خسته یاریم و درون رسته یار

Лоҷарами масту трбнок ва қавӣ бунёдем

لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم

Ҳама мастем ва харобему фанои раҳи дӯст

همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست

Дар хароботи фано оқила эҷодем

در خرابات فنا عاقله ایجادیم

Ҳиллаи хомӯши бёром арӯсӣ дорем

هله خاموش بیارام عروسی داریم

Ҳилла грдк биншинем ки мо домодем

هله گردک بنشینیم که ما دامادیم