Гар ту мастӣ бар мо ой ки мо мстоним

گر تو مستی بر ما آی که ما مستانیم

Вар на мо ишвау номӯс касе нстоним

ور نه ما عشوه و ناموس کسی نستانیم

ИўсФоннд ки дармон дил пурдарданд

یوسفانند که درمان دل پردردند

Ки з мастӣ бандонанд ки мо дармонем

که ز مستی بندانند که ما درمانیم

Вар бидонанд ҳақу қимати худ дршкннд

ور بدانند حق و قیمت خود درشکنند

Чунк дармони сар худ гирад мо дармонем

چونک درمان سر خود گیرد ما درمانیم

Мо харобему хароботи зи мо шӯридаи сет

ما خرابیم و خرابات ز ما شوریده‌ست

Ганҷ айшем агар чанд дар ин вайронем

گنج عیشیم اگر چند در این ویرانیم

Кадхудомон ба хароботи ҳамон соқӣу бас

کدخدامان به خرابات همان ساقی و بس

Кадхудо ӯст ва худо ӯст ҳамӯро донем

کدخدا اوست و خدا اوست همو را دانیم

Мастро бо ғаму андешау тадбир чаҳ кор

مست را با غم و اندیشه و تدبیر چه کار

Ки сазоӣ сар садрем ва ё дарбонем

که سزای سر صدریم و یا دربانیم

Ҳар кӣ аз садр хабар дорад ӯ дарбон аст

هر کی از صدر خبر دارد او دربان است

Мо зи ҷон бе хабарем ва бар он ҷононим

ما ز جان بی‌خبریم و بر آن جانانیم

Ман нахоҳам ки сухан гӯям алои соқӣ

من نخواهم که سخن گویم الا ساقی

Май дамад дар дили мо зонк чу ноӣ анбонем

می دمد در دل ما زانک چو نای انبانیم

Хуш буд симтнӣ кӯ банданд ки кӣем

خوش بود سیمتنی کو بنداند که کییم

Бор мо мекашад ва моаш ҳамеи рнҷоним

بار ما می کشد و ماش همی‌رنجانیم

Ёр мо донад кӯ кист вале бршкнд

یار ما داند کو کیست ولی برشکند

Хеш косад кунад ва гуяд мо арзонем

خویش کاسد کند و گوید ما ارزانیم

Сари фурӯди орад чун шохтар аз лутфу карам

سر فرود آرد چون شاخ تر از لطف و کرم

Мо чу барг аз ҳазари фурқат ӯ ларзонем

ما چو برگ از حذر فرقت او لرزانیم

Як замонами бҳл эй ҷон ки хамӯшона хуш аст

یک زمانم بهل ای جان که خموشانه خوش است

Мо сухан гӯй хамӯшем ки чун мизонем

ما سخن گوی خموشیم که چون میزانیم

Бас кун ар чанд баёни туруқ аз арқон аст

بس کن ار چند بیان طرق از ارکان است

Мо ба арқон ба чаҳ машғӯл шавем ар конем

ما به ارکان به چه مشغول شویم ار کانیم