Рӯз онаст ки мо хеш бар он ёр занем

روز آن است که ما خویش بر آن یار زنیم

Назарии сайр бар он рӯй чу гулнор занем

نظری سیر بر آن روی چو گلنار زنیم

Муштарии вори сари зулфи ма худ гирем

مشتری وار سر زلف مه خود گیریم

Фитнау ғулғулаи андари ҳама бозор занем

فتنه و غلغله اندر همه بازار زنیم

АндроФтим дар он гулшан чун боди сабо

اندرافتیم در آن گلشن چون باد صبا

Ҳама бар ҷайби гулу ҷаъди саман зор занем

همه بر جیب گل و جعد سمن زار زنیم

Нафасӣ кӯза занему нафасӣ коса хӯрем

نفسی کوزه زنیم و نفسی کاسه خوریم

То сбўўори ҳама бар хам хумор занем

تا سبووار همه بر خم خمار زنیم

То ба кӣ нома бихонем гуҳ ҷом расед

تا به کی نامه بخوانیم گه جام رسید

Номаро як нафасӣ дар сар дастор занем

نامه را یک نفسی در سر دستار زنیم

Чанги иқболи зи фари рухи ту сохта шуд

چنگ اقبال ز فر رخ تو ساخته شد

Воҷиб ояд ки ду се захма бар он тор занем

واجب آید که دو سه زخمه بر آن تار زنیم

Вақт шӯр омаду ҳангом нигаҳ дошт намонад

وقت شور آمد و هنگام نگه داشت نماند

Мо ки мастем чаҳ донем чаҳ миқдор занем

ما که مستیم چه دانیم چه مقدار زنیم

Хок зар мешавад андари кафи ихвони сафо

خاک زر می شود اندر کف اخوان صفا

Хок дар дидаи ин олам ғаддор занем

خاک در دیده این عالم غدار زنیم

Май кшоннди сӯии майманаи моро ба таноб

می کشانند سوی میمنه ما را به طناب

Хаймаи ъушрат аз ин бор дар асрор занем

خیمه عشرت از این بار در اسرار زنیم

Шуд ҷаҳони равшану хуш аз рухи отшрўиӣ

شد جهان روشن و خوش از رخ آتشرویی

Хез то оташ дар мксбаҳ ва кор занем

خیز تا آتش در مکسبه و کار زنیم

Пора пора шавад ва зинда шавад чун ки тавр

پاره پاره شود و زنده شود چون که طور

Гар зи барқи дили худ бар ки ва кҳсор занем

گر ز برق دل خود بر که و کهسار زنیم

Ҳиллаи боқиши ту гӯ ки ба вуҷӯд чу тӯй

هله باقیش تو گو که به وجود چو توی

Сард ва ҳайфаст ки мо ҳалқа гуфтор занем

سرد و حیف است که ما حلقه گفتار زنیم