намерасад буии ҷигар аз ду лабам

می رسد بوی جگر از دو لبم

намебарояд дӯдҳо аз ёрбам

می برآید دودها از یاربم

намебинолад осмон аз оҳи ман

می بنالد آسمان از آه من

Ҷони супурдан ҳар дамӣ шуд мазҳабам

جان سپردن هر دمی شد مذهبم

Андакӣ донисте аз ҳоли ман

اندکی دانستیی از حال من

Гар хабар будӣ шабатро аз шабам

گر خبر بودی شبت را از شبم

Мактаби таълими ушшоқ оташ аст

مکتب تعلیم عشاق آتش است

Ман шабу рӯзи андаруни мактабам

من شب و روز اندرون مکتبم

Рӯй худ бар рӯй зарди ман буна

روی خود بر روی زرد من بنه

Даст на бар синаам кандар табам

دست نه بر سینه‌ام کاندر تبم

Гуфтамаш гӯям ба гӯшти як сухан

گفتمش گویم به گوشت یک سخن

Гуфт тарсам то насузад ғабғабам

گفت ترسم تا نسوزد غبغبم

Гуфтамаш давр аз ҷамолати чашми бад

گفتمش دور از جمالت چشم بد

Чашми ман наздик агар чаҳ мъҷбм

چشم من نزدیک اگر چه معجبم