Нав ба нав ҳар рӯзи борӣ май кашам

نو به نو هر روز باری می کشم

Венаи бало аз баҳри корӣ май кашам

وین بلا از بهر کاری می کشم

Заҳмати сармоу барфи моҳи дай

زحمت سرما و برف ماه دی

Бар умеди навбаҳорӣ май кашам

بر امید نوبهاری می کشم

Пеши он фарбеҳ кун ҳар лоғарӣ

پیش آن فربه کن هر لاغری

Ин чунин ҷисми нзорӣ май кашам

این چنین جسم نزاری می کشم

Аз ду сад шаҳрам агар берун кунанд

از دو صد شهرم اگر بیرون کنند

Баҳри ишқи шаҳриёрӣ май кашам

بهر عشق شهریاری می کشم

Гар дукон ва хонаам вайрон шавад

گر دکان و خانه‌ام ویران شود

Бар вафои лолаи зорӣ май кашам

بر وفای لاله زاری می کشم

Ишқи яздони пас ҳисорӣ муҳкам аст

عشق یزدان پس حصاری محکم است

Рахти ҷони андари ҳисорӣ май кашам

رخت جان اندر حصاری می کشم

Ноз ҳар бегонаи сангини дилӣ

ناز هر بیگانه سنگین دلی

Баҳри ёрии бурдборӣ май кашам

بهر یاری بردباری می کشم

Баҳри лаълаши кӯҳ ва конӣ ме кунам

بهر لعلش کوه و کانی می کنم

Баҳри он гули бори хорӣ май кашам

بهر آن گل بار خاری می کشم

Баҳри он ду наргиси махмур ӯ

بهر آن دو نرگس مخمور او

Ҳамчуи махмурони хорӣ май кашам

همچو مخموران خاری می کشم

Баҳри сайдӣ кӯ намегунҷад ба дом

بهر صیدی کو نمی‌گنجد به دام

Дому доҳўли шикорӣ май кашам

دام و داهول شکاری می کشم

Гуфт эй ғам то қиёмат май кашӣ

گفت ای غم تا قیامت می کشی

Май кашам эй дӯсти оре май кашам

می کشم ای دوست آری می کشم

Синаи ғору шамс табризӣаст ёр

سینه غار و شمس تبریزی است یار

Сухраи баҳри ёри ғорӣ май кашам

سخره بهر یار غاری می کشم