Ошиқӣ бар ман парешонат кунам

عاشقی بر من پریشانت کنم

Кам иморат кун ки вайронат кунам

کم عمارت کن که ویرانت کنم

Гар ду сад хона кунӣ знбўрўор

گر دو صد خانه کنی زنبوروار

Чун магас бехон ва бемонат кунам

چون مگس بی‌خان و بی‌مانت کنم

Ту бар онки халқро ҳайрон кунӣ

تو بر آنک خلق را حیران کنی

Ман бар онки маст ва ҳайронат кунам

من بر آنک مست و حیرانت کنم

Гар ки қофии туро чун Асия

گر کُهِ قافی تو را چون آسیا

Орми андари чарх ва гардонат кунам

آرم اندر چرخ و گردانت کنم

Вари ту афлотӯну луқмонӣ ба илм

ور تو افلاطون و لقمانی به علم

Ман ба як дидор нодонат кунам

من به یک دیدار نادانت کنم

Ту ба дасти ман чу мурғии мурда Эй

تو به دست من چو مرغی مرده‌ای

Ман сайёдами дом мрғонт кунам

من صیادم دام مرغانت کنم

Бар сари ганҷӣ чу Марии хуфта Эй

بر سر گنجی چو ماری خفته‌ای

Ман чу мори хаста печонат кунам

من چو مار خسته پیچانت کنم

Хоҳи далелии гӯу хоҳӣ худ магӯ

خواه دلیلی گو و خواهی خود مگو

Дар далолати айн бурҳонат кунам

در دلالت عین برهانت کنم

Хоҳи гӯи лоҳўли хоҳӣ худ магӯ

خواه گو لاحول خواهی خود مگو

Чун шаҳати лоҳўл шайтонат кунам

چون شُهُب لاحول شیطانت کنم

Чанд мебошӣ асири ин ва он

چند می باشی اسیر این و آن

Гар буруни ое аз ин онат кунам

گر برون آیی از این آنت کنم

эй садаф чун омадӣ дар баҳри мо

ای صدف چون آمدی در بحر ما

Чун садафҳо гўҳроФшонт кунам

چون صدف‌ها گوهرافشانت کنم

Бар гулӯяти теғҳоро даст нест

بر گلویت تیغ‌ها را دست نیست

Гар чу Исмоил қурбонат кунам

گر چو اسماعیل قربانت کنم

Чун халилии ҳеҷ аз оташ матарс

چون خلیلی هیچ از آتش مترس

Ман зи оташи сад гулистонат кунам

من ز آتش صد گلستانت کنم

Домани мо гир агар трдомнӣ

دامن ما گیر اگر تردامنی

То чу ма аз нур домонат кунам

تا چو مه از نور دامانت کنم

Манҳамем соя кардам бар сарат

من همایم سایه کردم بر سرت

То ки аФридўн ва султонат кунам

تا که افریدون و سلطانت کنم

Ҳин қироат кам кун ва хомӯш бош

هین قرائت کم کن و خاموش باش

То бихонам айн қуръонат кунам

تا بخوانم عین قرآنت کنم