Ман зи васлат чун ба ҳиҷрон май рӯм

من ز وصلت چون به هجران می روم

Дар биёбони муғелон май рӯм

در بیابان مغیلان می روم

Ман ба худ кӣ рФтмӣ ӯ ме кашад

من به خود کی رفتمی او می کشد

То напиндорӣ ки хоҳон май рӯм

تا نپنداری که خواهان می روم

Чашми наргиси хира дар ман мондаи сет

چشم نرگس خیره در من مانده‌ست

Каз миёни боғу бустон май рӯм

کز میان باغ و بستان می روم

Ақли ҳам ангушти худро ме газад

عقل هم انگشت خود را می گزد

Зонк ҷон ин ҷост ва беҷон май рӯм

زانک جان این جاست و بی‌جان می روم

Дасти нопидо гиребон ме кашад

دست ناپیدا گریبان می کشد

Ман паии дасту гиребон май рӯм

من پی دست و گریبان می روم

Ин чунин пайдоу пинҳон даст кист

این چنین پیدا و پنهان دست کیست

То ки ман пайдоу пинҳон май рӯм

تا که من پیدا و پنهان می روم

Ин ҳамон дастаст коўл ӯ маро

این همان دست است کاول او مرا

Ҷамъ кард ва ман парешон май рӯм

جمع کرد و من پریشان می روم

Дар тамошои чунин дасти аҷаб

در تماشای چنین دست عجب

Ман шудам аз дасту ҳайрон май рӯм

من شدم از دست و حیران می روم

Ман чу аз дарёии Аммон қатра ам

من چو از دریای عمان قطره‌ام

Қатраи қатраи сӯии Аммон май рӯм

قطره قطره سوی عمان می روم

Ман чу аз кони маъонии як ҷӯам

من چو از کان معانی یک جوم

Ҳамчунин ҷӯ ҷӯ бидон кон май рӯм

همچنین جو جو بدان کان می روم

Ман чу аз хуршеди кайвон зарра ам

من چو از خورشید کیوان ذره‌ام

Зарраи зарраи сӯии кайвон май рӯм

ذره ذره سوی کیوان می روم

Ин сухан поён надорад лек ман

این سخن پایان ندارد لیک من

Омадам зон сар ба поён май рӯм

آمدم زان سر به پایان می روم