Ман ба сӯии боғу гулшан май рӯм

من به سوی باغ و گلشن می روم

Ту наме оеи мёи ман май рӯм

تو نمی‌آیی میا من می روم

Рӯз торикаст бе рӯйиши маро

روز تاریک است بی‌رویش مرا

Ман барои шамъи равшан май рӯм

من برای شمع روشن می روم

Ҷони марои ҳашта сет ва пешин ме равад

جان مرا هشته‌ست و پیشین می رود

Ҷон ҳаме гуяд ки бетан май рӯм

جان همی‌گوید که بی‌تن می روم

Буи себ омад маро аз боғи ҷон

بوی سیب آمد مرا از باغ جان

Масти гаштами себ хӯрдан май рӯм

مست گشتم سیب خوردن می روم

Айш боқӣ шуд марои он ҷо ки ман

عیش باقی شد مرا آن جا که من

Аз барои айш кардан май рӯм

از برای عیش کردن می روم

Ман ба ҳар бодӣ нигарадам зонк ман

من به هر بادی نگردم زانک من

Дар раҳаш чун кӯҳи оҳан май рӯм

در رهش چون کوه آهن می روم

Ман гиребонро даридам аз фироқ

من گریبان را دریدم از فراق

Дар пай ӯ ҳамчуи доман май рӯм

در پی او همچو دامن می روم

Оташам гарчи ба сӯрати равғанам

آتشم گرچه به صورت روغنم

Ва андари оташи ҳамчуи равған май рӯм

و اندر آتش همچو روغن می روم

Ҳамчуи кӯҳӣ май намоям лек ман

همچو کوهی می نمایم لیک من

Зарраи зарраи сӯии равзан май рӯм

ذره ذره سوی روزن می روم