Ман агар пурғам агар шодонм

من اگر پرغم اگر شادانم

Ошиқи давлати он султонам

عاشق دولت آن سلطانم

То ки хоки қадамаши тоҷ ман аст

تا که خاک قدمش تاج من است

Агарам тоҷи диҳии нстонм

اگرم تاج دهی نستانم

То лаби қанди хушаш пандам дод

تا لب قند خوشش پندم داد

Қанди раведи бен ҳар дандонам

قند روید بن هر دندانم

Гулам ар чанд ки хорам дар пост

گلم ار چند که خارم در پاست

Юсуфам гарчи дар ин зиндонам

یوسفم گرچه در این زندانم

Ҳар кӣ ёқӯб манаст ӯро ман

هر کی یعقوب من است او را من

Мӯниси зовияи аҳзонм

مونس زاویه احزانم

Дар висоли шаб ӯ ҳамчуи ним

در وصال شب او همچو نیم

Қанд май нӯшам ва дар афғонам

قند می نوشم و در افغانم

Пои ман гарчи дар ин гули мондаи сет

پای من گرچه در این گل مانده‌ست

На ки ман сарви чунин бустонам

نه که من سرو چنین بستانم

зи ҷаҳонгар пинҳонам чаҳ аҷаб

ز جهان گر پنهانم چه عجب

Ки ниҳон бошад ҷони ман ҷонам

که نهان باشد جان من جانم

Гарчи прхорми сар то ба қадам

گرچه پرخارم سر تا به قدم

Кӯрии хор чу гули хандонам

کوری خار چو گل خندانم

Бӯдаам муъмини тавҳид кунун

بوده‌ام مؤمن توحید کنون

Муъминонро пас аз ин имонам

مؤمنان را پس از این ایمانم

Сояи шахсаму андоза ӯ

سایه شخصم و اندازه او

Қоматаш чанд буд чандонам

قامتش چند بود چندانم

Ҳар кӣ ӯ соя надорад чу фалак

هر کی او سایه ندارد چو فلک

ӯ бидонад ки зи хўршидонм

او بداند که ز خورشیدانم

Қиматам набӯд ҳар чанд зарам

قیمتم نبود هر چند زرم

Ки ба бозори ним дар конам

که به بازار نیم در کانم

Ман даруни дили ин санги дилон

من درون دل این سنگ دلان

Чун зару хок ба кони як сонам

چون زر و خاک به کان یک سانم

Чунк аз кони ҷаҳони бозрҳм

چونک از کان جهان بازرهم

Зон сӯии куну макон ман донам

زان سوی کون و مکان من دانم